Polski artysta Józef Robakowski opowiada w roku 2008, o sztuce awangardowej współcześnie. W Polsce i na świecie. Rozmawiają z nim Paweł Łubowski i Jacek Kasprzycki.
The Polish artist Józef Robakowski talks in 2008, the avant-garde art today. In Poland and the world. Paweł Łubowski talking to him and Jacek Kasprzycki.
Reasumując:
P. Robakowski mówi, że są sposoby na to, by sprawic aby odbiorca płakał w kinie. Zagrozenie ze strony awangardy polega na tym, że są sposoby na to aby sprawic, by odbiorca myślał, że to sztuka. Mówi, że jeśli znasz zabiegi podnoszenia wartości komercyjnej to przestajesz je cenic. Ja dodam, że jeśli znasz sposoby podnoszenia wartosci artystycznej to również przestajesz je cenic. ;)
leevandovsky111 9 months ago
Kształcenie artystów polega na tym, że zakłada im się awangardowy kaganiec i każe szczekac w niezrozumiałym dialekcie. To jest niestety druga strona tego, co opisuje Pan Robakowski. Poświeciłem temu zjawisku cykl filmów. zapraszam do oglądania :)
leevandovsky111 9 months ago
Jako że, jak mawiał Strzemiński, u artystów z reguły praktyka wyprzedza świadomośc adepci sztuki pod wpływem profesorów zarażonych pewnymi nawykami estetycznymi zaczynają za pomocą entropicznego formalizmu kamuflowac pustkę idei twórczej. Co każdy młody człowiek ma w głowie startując na akademię łatwo roztrzygnąc podpatrując portale takie jak digart czy deviantart.
leevandovsky111 9 months ago
Z natłoku wolnej przestrzeni trochę się rozpiszę więc rozłożę to na kilka komentów:
Pan Robakowski mądrze mówi, jednakowoż odnośnie postulatu co do nie ugłaskiwania tzw. sztuki technologią widzę pewne zagrożenie. Polska, surowa zgrzebna technologicznie sztuka jest obecnie preferowana na akademiach sztuk pięknych i w muzeach sztuki współczesnej. Do tego stopnia, że sama w sobie stała się rodzajem konwencji akademickiej.
leevandovsky111 9 months ago