Sem betur fer hlýðir hún alveg hvernig á að fara að. Hún beygir sig til að vera ekki með andlitið fyrir ofan flugeldinn og teygir handlegginn beinan út til að kveikja með stjörnuljósi og hleypur svo vel í burtu. Allir sem voru að horfa á voru líka með öryggisgleraugu, líka ég, og ekki veitti af því að hluti af flugeldinum flaug af krafti logandi rétt framhjá höfðinu mínu. Já og fókusinn var ekki að virka sennilega út af myrkrinu.
Link to this comment:
All Comments (0)