Der Weg - Herbert Grönemeyer / de Weg - Guus Meeuwis - gespeeld door draaiorgel "Turks Fruit'

Draaiorgel "Turks Fruit" speelt:
Der Weg - Herbert Grönemeyer
De Weg - Guus Meeuwis
Orgelarr. Joris Jan ten have

Lyrics:
Der Weg - Herbert Grönemeyer

Ich kann nicht mehr sehn, trau nicht mehr meinen Augen,
kann kaum noch glauben -- Gefühle haben sich gedreht.
Ich bin viel zu träge um aufzugeben.
Es wär auch zu früh, weil immer was geht.
Wir waren verschwor'n, wärn füreinander gestorben,
hab'n den Regen gebogen, uns Vertrauen geliehn.
Wir haben versucht, auf der Schussfahrt zu wenden.
Nichts war zu spät, aber vieles zu früh.
Wir haben uns geschoben durch alle Gezeiten,
haben uns verzettelt, uns verzweifelt geliebt.
Wir haben die Wahrheit so gut es ging verlogen.
Es war ein Stück vom Himmel, dass es dich gibt.
[CHORUS]
Du hast jeden Raum mit Sonne geflutet,
hast jeden Verdruss ins Gegenteil verkehrt.
Nordisch nobel -- deine sanftmütige Güte,
dein unbändiger Stolz .... Das Leben ist nicht fair.
*****
Den Film getanzt in einem silbernen Raum.
Vom goldnen Balkon die Unendlichkeit bestaunt.
Heillos versunken, trunken, und alles war erlaubt.
Zusammen im Zeitraffer. Mittsommernachtstraum.
[CHORUS]
Du hast jeden Raum mit Sonne geflutet,
hast jeden Verdruss ins Gegenteil verkehrt.
Nordisch nobel -- deine sanftmütige Güte,
dein unbändiger Stolz .... Das Leben ist nicht fair.
*****
Dein sicherer Gang, deine wahren Gedichte,
deine heitere Würde, dein unerschütterliches Geschick.
Du hast der Fügung deine Stirn geboten.
Hast ihn nie verraten deinen Plan vom Glück,
deinen Plan vom Glück.
Ich gehe nicht weg, hab meine Frist verlängert.
Neue Zeitreise, offene Welt.
Habe dich sicher in meiner Seele.
Ich trag dich bei mir, bis der Vorhang fällt.
Ich trag dich bei mir, bis der Vorhang fällt ...

De weg - Guus Meeuwis:

Ik kan nauwelijks wat zien
Door de waas van m'n ogen,
lijkt alles gelogen
Al het mooie lijkt dood
Ik heb zelfs de kracht niet, om op te geven
Al wil ik het niet, het leven gaat door


We leefden ons leven, om samen te sterven
De bergen beklommen, en de dalen gedicht
In het diepst van de nacht, zelfs de zon laten schijnen
Niets wat niet kon, en niets was te veel

We wilden geloven, in het eeuwige leven
Ons samen verscholen, en wanhopig getroost

We hebben de waarheid zo diep als 't kon begraven
'k Was ??n met een engel, zolang het mocht


Waar jij verscheen, scheen de zon met je mee
Geen tijd voor verdriet, maar elke dag omarmt
En altijd vrolijk, hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed; 't leven is niet fair

De dans gedanst op een zilveren tapijt
Met jou dicht bij mij, de verloren tijd beweend
Doelloos verzonken, en dronken en niets dat niet mocht
Wij twee door de tijd, de tijd heen, midzomernachtdroom

Waar jij verscheen, scheen de zon met je mee

Geen tijd voor verdriet, maar elke dag omarmt
En altijd vrolijk, hoe jij dat voor elkaar kreeg
Met oneindig veel moed; 't leven is niet fair


Jouw stralende lach, en je mooie gedichten
Jouw tedere woorden, je onverwoestbaar krachtige wil
Je hebt je noodlot, steeds het hoofd geboden
Tot het eind geloofd in, jouw idee van geluk, jouw idee van geluk


Ik ga niet weg, ik heb nog wat tijd gekregen
Zal altijd maar doorgaan, tot aan het eind
Ik heb je voor altijd, m'n hart gegeven
Ik draag je bij mij, tot het licht straks dooft
Ik draag je bij me, tot het licht straks dooft

Category:

Music

Tags:

• draaiorgel
• streetorgan
• barrelorgan
• street
• organ
• draai
• orgel
• bandorgan
• leierkast
• orgue
• du
• barbarie
• orgelman
• straatorgel
• straatartiest
• muzikant
• muziek
• draaiorgelmuziek
• Guus
• Meeuwis
• Herbert
• Grönemeyer
• der
• weg
• de
• treurig
• turks
• fruit

[Hiddovanos]

mooi gedaan jj

[Draaiorgelvriendje]

@Hiddovanos Dankjewel van Oss!

[peterjandekker1]

@Draaiorgelvriendje sluit ik me helemaal bij aan !

3 J's