Στίχοι / Μουσική: Ανδρέας Πατσαλίδης
Στην αρχή του ονείρου θα κατέβω μαζί σου,
εκεί στην άκρη του απείρου, να με βρει η αυγή σου.
Να ξυπνώ στο σκοτάδι, να με ψάχνει ο ήλιος,
Θα ρωτάει το βράδυ που' ναι ο μόνος μου φίλος.
Όλο σπάει το κύμα, εγώ στα βράχια δεμένος,
ξαναγράφω το ποίημα σ' ένα στίχο κρυμμένος.
Μέσα ο λύκος ουρλιάζει, τα μαλλιά σου μυρίζει,
να' ξερες πως σου μοιάζει που όλο μου ψυθιρίζει.
Πόλεμο στην ειρήνη τραγουδάει ο αέρας,
σαν κοιτά τη σελήνη ξανανιώνει το τέρας.
Έχει χρόνια σωπάσει η σονάτα του δρόμου,
διπλωμένη κοιτάζει την ταινία του τρόμου.
Κρύψε πια το ποτήρι που γεμίζω, μα αδειάζει,
που όλο η γλώσσα μου φθείρει, μα αυτό δεν το νοιάζει.
Ειν΄αυτό που κυκλώνεις, όμως τρέχει μακριά σου
κι όσο τρέχεις ματώνεις, είναι μες τη σκιά σου.
Έγιν' η έρημος θάλασσα, στον πάτο ξαπλώνουν
τα παιγνίδια που χάλασα, ξανά με μαλώνουν.
Διαολεμένες οι μέρες που μακριά σου περνάω,
κι αν γυρνώ στους αιθέρες, ώρες ώρες γερνάω
Link to this comment:
All Comments (0)