"Skomponowane w roku 1844 Warianty Des-dur, które Chopin ostatecznie nazwał Barceuse, to specyficzna forma wariacyjna oparta na stałym ostinatowym basie, której idea polega na eksponowaniu specyficznej kolorystyki ruchu. Cały utwór utrzymany jest w dynamice piano, temat jest stosunkowo krótki i posiada niezachwianą strukturę, którą Chopin bardzo wyraźnie podkreślił w autografie szkicowym.Kolejne "warianty" charakteryzuje stopniowe zagęszczanie ruchu uzyskane przez piętrzące się ornamenty.
Wszystko utrzymane jest w niezmiennej dynamice i w wysokim rejestrze, co tworzy szczególną aurę brzmieniową kompozycji.
Barceuse wykonywał Chopin szczególnie często, co potwierdza tezę, iż zwrot w kierunku eksponowania kolorystycznej funkcji środków pianistycznych był świadomy".
Zapamiętałem sobie, że wybitny gitarzysta Valery Gaydenko, nazwał fortepian "szklanym dźwiękiem". To chyba trafne określenie, szczególnie w tym utworze. Ależ to krystaliczne szkło jest piękne...
stangadomski 1 month ago