Silaub
ni Inahang Kinaiyahan
Silaub para sa kainit, silaub para sa kahayag.
Silaub sama sa adlaw nga dli mapakyas sa tanang oras.
Ampingi ako, luwasa ako.
Ipakig-ambit ang imong gugma kanako.
Sa akong kaanyag, sa akong pagkaanaa.
Bangon sa kadlawn, saksihi ang pagsubang sa adlaw.
Paminawa ang mga huni sa kalanggaman
Samtang hinay mong mabati ang kainit
Sa gakos sa adlaw, sa sayong kabuntagon.
Ang mga bulok sa mga dahon, kabulakan, langit ug kabukiran.
Tagamtama sila sama sa pintor nga naggunit ug eskuba.
Ug sa linawng kagabhion, tan-awa ang buwan ug mga bituon
Sama sa magbabalak nga nagtan-aw sa iyang hinigugma.
Nagadalayday nga tubig, presko nga hangin.
Gamhanang adlaw, adunahan nga yuta.
Kining tanan maanyag. Kining tanan naghatag kinabuhi.
Kining tanan libre, nga gigasa alang kanato.
Pero unsay nahitabo karon? Hinayng nahanaw ang kaanyag.
Unsay nahitabo karon? Ako gisakit ug gibale-wala.
Gipamatay ang akong mga anak, gidaut ang akong mga sakop.
Gisamaran ako, gikulata ako
Giyatakan, giluwaan sa mga mangtas nga ingrato.
Paminawa palihug ang nagalawom kong gininhawa.
Pamatia palihug ang nagluyang kong kasingkasing
Kung magpadayon ang pagpamaslang sa atong kalikopan
Makabsan sa kinabuhi dili lang ako, kon dili kitang tanan.
Silaub para sa kainit, silaub ug ipahayag
Sugdi sa kaugalingon dayon ipahibalo sa uban.
Silaub, palihug lihok, sugdan nato ang kausaban.
Silaub sama sa adlaw nga dili mapakyas sa tanang oras.
Link to this comment:
All Comments (0)