Koinonia Jan Chrzciciel jest dziełem apostolskim
i odwołuje się do biblijnej postaci Jana Chrzciciela; największego z proroków (por.Mt11,7-13), głosu wołającego na pustyni (Mt3,3), przyjaciela oblubieńca (J3,29), proroka posłanego przed Panem, aby zapowiadał nadchodzącego Mesjasza. Koinonia w swojej istocie, czyli w tym, co jest jej powołaniem, stawia sobie Jana Chrzciciela jako odniesienie dla swojego przesłania, a jest nim ukazanie współczesnemu człowiekowi Chrystusa, „Baranka Bożego, który gładzi grzech świata (por.J1,29), Odkupiciela człowieka, Pana historii. Żyje tym, czym żył Jan Chrzciciel, Słowem Bożym, doświadczeniem intensywnie działającego Ducha Świętego i mocą przyjaźni do Jezusa i do braci. Odwołuje się także do nowej wiosny życia chrześcijańskiego, którą rozpoczął przed laty Sobór Watykański II.
Koinonia Jan Chrzciciel odpowiada sama sobą na nauczanie Kościoła Katolickiego, a szczególnie to zawarte w - Evangelium Nuntiandi 71; Lumen Gentium 11; Christifideles Laici 28-29. Odpowiada na wezwanie Ojca Świętego Jana Pawła II o nową ewangelizację i nowe powołania. Koinonia dla swojej duchowości, charyzmatu i posługi odwołuje się do przesłania Soboru Watykańskiego II: „Nigdy bowiem nie może w Kościele zabraknąć apostolstwa świeckich, które wypływa z samego ich powołania chrześcijańskiego. Przyjmują je zarówno celibatariusze i księża stanowiący wspólnotę wewnętrzną, jak i świeccy stanowiący wspólnotę zewnętrzną. Zachowujemy przy tym odrębną tożsamość powołania do życia w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, jak i tożsamość życia małżeńskiego i rodzinnego, przekonani za Janem Pawłem II, że, Ewangelizacja jutra zależy w dużej mierze od 'Kościoła domowego'. Jest on szkołą miłości, poznania Boga, poszanowania życia, godności człowieka.
Wspólnota wewnętrzna na co dzień żyje w domach celibatariuszy zwanych OAZAMI, w surowej duchowości „Filotea św. Franciszka Salezego. Wspólnota podejmuje różnorodne działania ewangelizacyjne dostosowane do znaków czasu, jakie odczytujemy we współczesnym świecie.
W swej codziennej modlitwie odwołujemy się do biblijnej sceny Nawiedzenia Elżbiety przez Maryję, owego poruszenia poczętego Jana Chrzciciela na głos Matki Zbawiciela. Błogosławieństwo tego wydarzenia waży o naszym losie, wspiera nas w trudach dnia codziennego, uczy radości w spotkaniu ze Zmartwychwstałym i pokory w służbie Kościołowi i światu.
Pozdrawiam braci z Wrocławia. Siostra z Bydgoszczy.
SuperBIEDRONKA1 2 years ago