Een ode aan Roeka.
Opgekropen uit de donkerste, koude spelonken van de stad.
Met een schuin oog omhoog vanuit een roestig, kil scheepsruim.
Het kladblok, pen en gitaar, de belangrijkste passanten op zijn pad.
De meegebrachte verhalen klinken niet zoet.
Geen voorbedacht marketingplan voor deze zanger.
Zo is het leven en zo is hoe het moet.
Met een rauwe stem verkondigt hij nu de boodschap van een Nederlandse Beatnik.
Vol overgave, zwetend op 's lands podia.
Na een groots applaus volgt vaak een bescheiden knik.
4-11-07
de waarheid
reinders1201 1 month ago
Blijft een apart soort geluid. Lekker triest......
remmig1970 8 months ago
Prachtig
janvignoble 1 year ago
Ik heb nooit iemand zo prachtig zien brellen als Alex Roeka! Voor Brel zelf ben ik helaas te laat geboren.
waterjojo 4 years ago