by: Inang Laya
Isang pagpupugay sa mga bayaning Pilipino na nagbuwis ng buhay para makamtan ang kalayaan. Kalayaang pamana, mula sa dugo't buhay ng mga nakipaglaban at nakibaka para sa ating bayan! Wala na ngang hihigit pa sa pag-ibig, ani Bonifacio, sa tinubuang lupa. Mahalin natin ang bayan, hindi lang sa salita kundi sa gawa!
Pag-Pag-ibig sa Tinubuang Lupa
(sinulat ni Andres Bonifacio)
Aling pag-ibig pa ang hihigit kaya
sa pagkadalisay at magkadakila
Gaya ng pag-ibig sa sariling lupa?
Aling pag-ibig pa? Wala na nga, wala.
Pagpupuring lubos ang palaging hangad
Sa bayan ng taong may dangal na ingat,
Umawit, tumula, kumata't at sumulat,
Kalakhan din niya'y isinisiwalat.
Walang mahalagang hindi inihandog
Ng may pusong mahal sa Bayang nagkupkop,
dugo, yaman, dunong, katiisa't pagod,
Buhay ma'y abuting magkalagut-lagot.
Bakit? Alin ito na sakdal ng laki,
Na hinahandugan ng busong pagkasi,
Na sa lalong mahal nakapangyayari,
At ginugulan ng buhay na iwi?
Ay! Ito'y ang iang bayang tinubuan:
Siya'y iona't tangi sa kinamulatan
Ng kawili-wiling liwanang ng araw
Na nagbigay-init sa buong katawan.
Kalakip din nito'y pag-ibig sa Bayan,
Ang lahat ng lalong sa gunita'y mahal,
Mula sa masaya'y gasong kasanggulan
Hanggang sa katawa'y mapasa-libingan.
Sa aba ng abang mawalay sa bayan!
Gunita ma'y laging sakbibi ng lumbay,
Walang alaala't inaasa-asam
Kundi ang makita'y lupang tinubuan.
Pati ng magdusa'y sampung kamatayan
Wari ay masarap kung dahil sa bayan
At lalong mahirap. Oh, himalang bagay!
Lalong pag-irog pa ang sa kanya'y alay.
Kung ang bayang ito'y masasa-panganib
At siya ay dapat na ipagtangkilik,
Ang anak, asawa, magulang, kapatid;
Isang tawag niya'y tatalidang pilit.
Hayo na nga, hayo, kayong nagabuhay
Sa pag-asang lubos ng kaginhawahan
At walang tinamo kundi kapaitan,
Hayo na't ibangon ang naabang bayan!
Kayong nalagasan ng bunga't bulaklak
Ng kaho'y ng buhay na nilanta't sukat,
Ng bala-balaki't makapal na hirap,
muling manariaw't sa baya'y lumiyag.
Ipahandug-handog ang busong pag-ibig
At hanggang may dugo'y ubusing itigis;
kung sa pagtatanggol, buhay ay mapatid,
Ito'y kapalaran at tunay na langit!
So there is no question as to who is the author of tinubuang lupa, its bonifacio's writing in tagalog. I hope that helps... Mabuhay ang Pilipinas!
colorhope 1 year ago
There is no known original source of Pag-ibig, especially that there is no surviving Kalayaan issue. The two available texts accessible reprinted through books is the one published by Jose P. Santos in 1935. The other one, with familiar discrepancies to Santos' print, was archived in military annals of Madrid.[
colorhope 1 year ago
According to Manuel Artigas y Cuerva, the name Agapito Bagumbayan was a corruption of combination agap-ito, bagum-bayan, which, if translated from Tagalog to English word by word, means "the new nation is here, and ready".
colorhope 1 year ago
this is a section from a short research: "Probably one of the best works done inside the Katipunan was written by Andrés Bonifacio, the Pag-ibig sa Tinubuang Lupa (Love of Fatherland), a poem of sincere patriotic sentiment. Pag-ibig was published in the Kalayaan only issue of January 1896 under his nom-de-plume Agapito Bagumbayan.
colorhope 1 year ago
You're welcome. Mabuhay ang mga Pilipino!
colorhope 1 year ago