Decydując się na walkę o równą godność ludzi, od początku wiedziałam, że automatycznie rezygnuję ze studiów. Dziwię się, jak to może nie być dla kogoś oczywiste. Przejdźmy jednak do sedna.
Wszyscy ludzie są równi. Gwarantuje to nie tylko prawo naturalne, ale dziś, w XXI wieku także konstytucja. Bez względu na stanowisko, szacunek należy się każdemu człowiekowi. Wyższy stopień to tylko większa odpowiedzialność za postawionych niżej.
Tymczasem "profesorowie" i "doktorzy" na uczelniach są innego zdania.
Radzę przeczytać tekst bardzo dokładnie, a jeszcze dokładniej obejrzeć filmiki.
Profesor UTP (Bydgoszcz) straszył studentów, a potem powiedział mi, że jest ode mnie mądrzejszy. Opiekun roku natomiast go bronił. Mimo iż widział filmik, na którym nagrałam jego chamstwo.
29 września 2008 roku rozpoczęłam edukację na Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym w Bydgoszczy. Drugiego dnia wraz z koleżanką spóźniłyśmy się trochę na zajęcia, gdyż odbyły się one w innej sali, niż informował papierek w gablocie. Wykładowca zaczął na nas krzyczeć, że następnym razem nas wywali. Ja jednak wyjaśniłam:
- Było napisane, że mamy w sali 418. A to jest w 416. Dlatego nie mogłyśmy znaleźć.
Koleś przybrał dziki wyraz twarzy, przekraczający granice wszelkiego oburzenia.
- A gdzie jest sala 418? spytał po chwili.
- Długo nie mogłyśmy znaleźć, w końcu spytałyśmy pani sprzątaczki. Jest na górze.
- A ta sala też jest na górze!
- Ale to jest 416, a było napisane, że mamy w 418 powtórzyłyśmy. Wykładowca ponowił pytanie, gdzie jest sala 416, po czym znów odpowiedziałyśmy, że na górze. Wówczas powiedział:
- Ta sala też jest na górze! Tamta to chyba na poddaszu!
- No to na poddaszu. Tak czy inaczej nie mogłyśmy jej znaleźć.
- To trzeba były iść za mną!
- Zgubiłyśmy pana.
- To trzeba szybciej chodzić!
- Nie każdy może. Jesteśmy kobietami powiedziałam w końcu i facet się zamknął. Jednak już po chwili powiedział:
- Macie się ze mną dogadywać, bo jak się nie będziemy dogadywać, to na pewno ja wygram.
Przyznał tym samym bezczelnie, że wykorzystuje swoją pozycję do niesprawiedliwych działań. W związku z tym odezwałam się do gościa w ten sposób:
- Przepraszam bardzo, czy pan nas teraz straszy?
- A co pani chce?!
- Pytam, co to za gadka: „ja wygram?
- Co się pani nie podoba?!
- To tak trochę niekulturalna gadka odparłam z ironicznym uśmiechem.
- Pani chce mnie uczyć kultury?!
- Tak.
Koleś zrobił taką minę, jak bym była jego śmiertelnym wrogiem. Nie wiedział, co powiedzieć, w końcu wymamrotał:
- Wypraszam sobie!
- A ja sobie wypraszam takie gadki.
- Tak? To chyba się nie dogadamy.
- Ale się boję. Chyba się popłaczę odpowiedziałam. Niegrzecznie? No chyba nie w kontekście jego zachowania. To samo powiedziałam, gdy wezwał mnie po lekcji na dywanik. Dalszą część zajścia nagrałam, podobnie jak rozmowę z panem o, przepraszam, panem Doktorem Opiekunem Roku, „najważniejszą dla nas postacią, a my nie mamy żadnych praw bo tak też powiedział ów szanowny doktorek. Zapraszam do obejrzenia i do wystąpienia przeciwko dyskryminacji słabszych. Nie bójmy się, bo gdy wszyscy zwarcie się temu sprzeciwimy (a jest nas o wiele więcej, przecież nie tylko o studentów tu chodzi), wówczas nie dadzą nam rady. A czy chcemy tak wiele? Jedyne, czego oczekiwałam to poszanowania mojej godności osobistej. To właśnie oczekiwanie wywołało w personelu uczelni takie oburzenie i niedowierzanie. Nie ja to zaczęłam, ale skoro chcą wojny, to będą ją mieli. Dziękuję.
Loading...
1:40
Sprzęgło odśrodkowe cierneby bartass8613,466 views
All Comments