จากอัลบัม "ค่าควรเมืองชุดที่ 5 - ไม่มีเสียงเรียกจากใจ"
คำร้อง - ทำนอง: ครูไพบูลย์ บุตรขัน
"โลกนี้นี่ดูยิ่งดูยอกย้อน เปรียบเหมือนละคร
ถึงบทเมื่อตอนเร้าใจ
บทบาทลีลาแตกต่างกันไป
ถึงสูงเพียงใด ต่างจบลงไปเหมือนกัน
เกิดมาต้องตายร่างกายผุพัง ผู้คนเขาชัง
คิดยิ่งระวังไหวหวั่น
ต่างเกิดกันมาร่วมโลกเดียวกัน
ถือผิวชังพรรณ บ้างเหยียดหยามกันเหลือเกิน
โลกนี้คือละคร บทบาทบางตอน
ชีวิตยอกย้อนยับเยิน
ชีวิตบางคนรุ่งเรืองจำเริญ แสนเพลิน
เหมือนเดินอยู่บนหนทางวิมาน
โลกนี้นี่ดูยิ่งดูเศร้าใจ ชั่วชีวิตวัย
หมุนเปลี่ยนผันไปเหมือนม่าน
ปิดฉากเรืองรองผุดผ่องตระการ
ครั้นแล้วไม่นาน เปิดผ่านเป็นความเศร้าใจ"
เสียงหวานจับใจ เนื่อเพลิงอัมตะนิรันดร์กาลอยู่แล้ว
rmonk09 5 months ago
เพราะจังเลย
kiker023 6 months ago