Ivica Jandric naceu em Bósnia e estuda na Universidade de Zadar, em Croácia, onde começou a falar a nossa língua.
Nos III Dias das Línguas e Culturas Íbero-románicas, em maio de 2009, Ivica falou-nos da sua experiéncia com o galego.
Ademais, inspirado na experiéncia alófona de Federico García Lorca e os Seis Poemas Galegos, Ivica escribiu os Seis poemas ghaleghos dos Balkáns
Seis poemas ghaleghos dos Balkáns
FÁLOCHE DA MIÑA PATRIA...
Ai, a miña patria está lonxe de ti.
Como se chama? Non o sei.
Ela ten moitos nomes. Ela non ten nome.
Todos a queren, mais ninghuén a quere.
Non ten fronteiras, aínda que está dividida, dividida.
E bandeira? Pois, non nos ghusta ninghunha.
Na miña patria, as cores son inimighos.
Quen somos nós? Os meus compatriotas e mais eu?
Non o sabemos. É difícil decidir.
Os esquimós teñen as súas 50 palabras prá neve.
Nós, nós temos tantos diferentes posesivos.
Cada similaridade entre un e outro é pura casualidade.
Nós somos moi diferentes deles.
Eles son moi diferentes de nós.
Idioma? Uf! Non os podo comprender. Nada de nada.
A súa fala é estrañísima.
Interésache o himno? O noso himno son ghritos. Aaaa!
O noso himno é silencio. Chist! ...
Mais, hai algho na miña patria moi valoroso.
Hai xente.
A xente que non son nin nosos, nin deles.
Só xente.
A xente a que lle ghústan os cores.
A xente a que lle ghústa cantar.
A xente que fala o idioma da xente.
A miña xente.
what?!
NewYorkRocker7 2 years ago