AHDIEH, عهديه Ξ Golhaye Rangarang, 476 گلهاي رنگارنگ Ξ LYRICS

Loading...

Sign in or sign up now!
Alert icon
Upgrade to the latest Flash Player for improved playback performance. Upgrade now or more info.
2,589
Loading...
Alert icon
Sign in or sign up now!
Alert icon

Uploaded by on Jan 11, 2011

GOLHAYE RANGARANG 476, AHDIEH, SINGS IN DASHTI SCALE () WHICH IS AN IRANIAN MUSIC SYSTEM. THE WORDS ARE FROM SA'DI AND THE MUSIC HAS BEEN DONE BY JAVAD MAROUFI.

گلهای رنگارنگ برنامه شمارۀ ۴۷۶
دستگاه : دشتی
عهدیه بدیعی
آهنگ : از جواد معروفی
ترانه از سعدی
بانو عهدیه تصنیفی بسیار دلنشین و نوازشگر در دشتی اجرا می کنند

آرام تو رفتار به سرو و چمن آموخت
تمکين تو شـــوخی به غزال ختن آموخت
رنگین چو گل از می به شبستان شدی و شمع
از شعله رخسار تو افروختن آموخت
افروختن و سوختن و جامه دريدن
پروانه ز من شمع ز من گل ز من آموخت

طالب آملی (طالب آملی . از شاعران قرن یازدهم که در 1036 هَ . ق . درگذشته است . صاحب «آتشکده » آرد: از شعرای آمل است و مدتی در هندوستان در خدمت شاه سلیم از معتبرین بوده . صاحب دیوان است. این شاعر را مثنویی است به بحر خسرو و شیرین نامش قضا و قدر و به سبک مثنوی پیر و جوان میرزا نصیر، در دیوان خطی او قصیده ای در مدح شهر لاهور هند دیده شدکه اقامت او را در هند تأیید میکند. ادوارد براون Edward Brown ،از چارلز ریو (Charles Rio) نقل کرده گوید: طالب صاحب سبک شعری خاص است که پس از وی فصحاء از پیروی آن احتراز جسته اند، در اوایل عمر به هندوستان رفت ، و احترامش بجائی رسید که جهانگیر وی را ملک الشعراء خویش گردانید (1028 هَ . ق .) بهیچوجه فروتنی نمیکرد، و مدعی بود که قبل از بیست سالگی هفت علم را بخوبی آموخته است

شبی یاد دارم که چشمم نخفت
شنیدم که پروانه با شمع گفت
که من عاشقم گر بسوزم رواست
تو را گریه و سوز و زاری چراست
بگفت ای هوادار مسکین من
برفت از برم یار شیرین من
چو شیرینی از من بدر می‌رود
چو فرهادم آتش به سر می‌رود
همی گفت و هر لحظه سیلاب درد
فرو می‌دویدش به رخسار زرد
که ای مدعی عشق کار تو نیست
که نه صبر داری نه یارای ایست
تو بگریزی از پیش یک شعله خام
من استاده‌ام تا بسوزم تمام
تو را آتش عشق اگر پر بسوخت
مرا بین که از پای تا سر بسوخت
سعدی

بسترم خاک و خشت بالین است
بی تو بالین و بسترم این است
روز اول که دیدمش گفتم
آن که روزم سیه کند این است

علی نقی کمره ای علی نقی کمره ای از شاعران قرن دهم و یازدهم و از معاصران محتشم و وحشی و ضمیری است . وی در کاشان نشو و نما یافته و در اصفهان نزد حاتم بیگ اعتمادالدوله ٔ شاه عباس منزلتی داشته است و در حوالی سال 1030 ه . ق . درگذشته است . دیوان اشعارش بالغ بر 5000 بیت است

  • likes, 1 dislikes

Link to this comment:

Share to:
see all

All Comments (1)

Sign In or Sign Up now to post a comment!
  • wowwww

    

Loading...

Alert icon
0 / 00Unsaved Playlist Return to active list
    1. Your queue is empty. Add videos to your queue using this button:
      or sign in to load a different list.
    Loading...Loading...Saving...
    • Clear all videos from this list
    • Learn more