Companheiro Daniel, de vida innumerable,
como os astros do ceo i os caminhos do mar
na tenebrosa noite da patria inhabitable,
témoste no recordo coma unha luz albar.
A ti falo Daniel, morto lonxe da terra,
es noso i a túa luz aluma a escuridá
que nos deixou a historia de tres anos de guerra
en que os lobos mataron a luz e a libertá.
Companheiro Daniel, as pistolas sonaban
i enloitaron cunetas con sangue loitador,
as pistolas sonaban i os pánbidos berraban,
a terrible vitoria do odio e do terror.
E ti fúchete lonxe, predicar no deserto,
pra erguerdes un exército, que endexamáis loitou.
E morriches un día sin veres entreaberto
o caminho da volta ca túa i-alma sonhou.
Pro na Patria abatida e do pobo explotado
nacimos nós os fillos da morte e do tristén,
percurando furiosos,vinganza e novo Estado
i unha roxa alborada sin cabo nin comén.
I a tí bo companheiro, que o furacán aleibe,
matou desesperado na outra banda do mar,
prometémosche a terra dunha Galicia ceibe
pra enterra-los teus ósos onde teñen que estar.
De Portugal um abraço fraterno de esperança e coragem.
A LUTA CONTINUA GALIZA NÃO SERÁ ESQUECIDA!
VIVA O PODER POPULAR!
GALIZA INDEPENDENTE E LIVRE!
jgffbukowski 1 week ago
VIVA GALIZA CEIVE!!
87GALIZAISNOTSPAIN 1 month ago