شعر جناب هوشنگ ابتهاج (سایه) که توسط استاد شجریان در سهگاه اجرا شده و از برنامه گلهای تازه ١٠٧ پخش شده است،. نی استاد حسن ناهید، سنتور استاد فرامرز پایور و ویولن مرحوم بدیعی همنوای این اجرا بودهاند:
من همان نایم که گر خوش بشنوی
شرح دردم با تو گوید مثنوی
با لب دمساز خود جفت آمدم
گفتنی، بشنو که در گفت آمدم **
من همان جامم که گفت آن غمگسار
با دل خونین لب خندان بیار
من خمش کردم خروش چنگ را
گرچه صد زخم است این دلتنگ را **
من همان عشقم که در فرهاد بود
او نمیدانست و خود را میستود
من همی کندم نه تیشه، کوه را
عشق شیرین میکند اندوه را **
در رخ لیلی نمودم خویش را
سوختم مجنون خام اندیش را
میگریستم در دلش با درد دوست
او گمان میکرد اشک چشم اوست
گر جهان از عشق، سرگشته است و مست
جان مست عشق بر من عاشق است **
ناز اینجا مینهد روی نیاز
گر دلی داری بیا اینجا بباز **
Asari binazir. Sepaas!
roya1342 9 months ago
name of goshe: hody and pahlavi
ghadnaz 2 years ago
Ejraye jalebie
mehran24387 2 years ago