Martin Paap uit Rotterdam in een filmpje door Algemeen Dagblad:
http://www.ad.nl/rotterdam/stad/prachtwijken/article1718178.ece
Wereldberoemd in Rotterdam
Door Thaloen Verweij
Beroemd dankzij zijn tv-optreden? „Dat ben ik al, hoor, zij het in kleine kring,'' lacht Martin Paap, de bewoner van het Oude Noorden die in een filmpje op de AD-site bij deze serie op indrukwekkende wijze uitlegt hoe hij met intimiderende jongeren omgaat.
Martin Paap.
Zijn unieke stijl is ook de makers van het Vara-programma 'De wereld draait door' opgevallen: ze lieten het filmpje vrijdagavond op tv zien. Ook op Geen Stijl wordt volop gereageerd op zijn optreden.
Met zijn heldere en vooral explosieve verteltrant laat hij zien hoe hij omspringt met een groepje jongens dat zijn pad op de stoep blokkeert. „Kom op dan, kankerjong!'' roept hij, zijn lichaamstaal een en al strijdlust. Het is te zien in een voor de website van deze krant gedraaid filmpje. Ik wil meer van hem weten. Bij wijze van afscheid van de wijk zoek ik hem in de 1e Pijnackerstraat nog een keer op.
„Ja, ik ben heel impulsief,'' beaamt de 48-jarige Martin met iets van spijt in zijn stem als ik naar zijn uitbarsting in het filmpje verwijs. „Ik word heel erg meegesleept door waar ik het over heb, ik kan gewoon niet tegen onrecht.''
Hij laat zich door niemand intimideren. „Ik ben niet zo snel onder de indruk van mensen of groepen. Ik ben een echte straatvechter, ben al zo vaak door het oog van de naald gekropen.''
Inderdaad, een uurtje luisteren naar zijn levensverhaal en je begrijpt precies wat hij bedoelt. Op 1 november 1984, zijn 26ste verjaardag, is hij gestopt met heroïne en cocaïne.
„Tien jaar had ik gespoten. Smack en coke, een dead-end street. Ik gaf mezelf nog één kans. Als het niet zou lukken, zou ik een flinke overdosis nemen.''
Als drugsdealer in een jongerencentrum in Zaandam maakte hij 'dankzij' twee Chinese leveranciers kennis met heroïne. „Ik kreeg een enveloppe met vijf gram om te testen. Ik pakte een mes, nam een snuif. En nog een. Ik dacht: he, dit doet helemaal niet zoveel pijn als speed. En toen: ieee! Ik was verkocht.'' Jaren van meer en meer en nog eens meer drugs volgden. Medicijnkasten in ziekenhuizen werden gekraakt, en om meer spul te kunnen kopen werd hij inbreker.
„Een hele goede, ik werd nooit gepakt. Maar ik mocht dan een dure hobby hebben, ik ging niet van ome Jan of tante Truus stelen. Ik ging naar de goudkust, waar het geld zit: het Gooi.'' Even later: „Al zal ik de mensen daar ook wel veel verdriet hebben gedaan doordat ik bepaalde spullen van ze heb gestolen.''
Na twee overdoses en bijna-doodervaringen binnen drie weken „ging het lampje branden: een derde keer ga je niet overleven, maatje.'' Het afkicken bracht hem naar Rotterdam. „Er was hier een plek vrij bij Pameijer. Ik ben er tot januari 1986 gebleven.''
Al bijna 22 jaar is hij clean. Hij werkte als chef techniek bij cabaretduo Waardenberg en De Jong en hij is nog steeds onder de indruk van het feit dat hij als technicus een keer een soundcheck mocht doen voor Mick Jagger. Jarenlang maakte hij mammoettankers schoon die bij 85 graden 'eetbare olieën' vervoeren: „Je stapte in een frituurpan zo groot als een sporthal. Geweldig werk.''
Heel zijn drugsvrije volwassen leven woont hij in het Oude Noorden. In zijn derde huis nu, na twee keer door renovatiegolven te zijn verdreven. Met de wijk is volgens hem niets meer of minder mis dan met andere oudestadswijken.
Toch wil hij zo snel mogelijk naar het buitenland. „Nederland is niet meer mijn land. No fun. Zo verstrikt in wetten. Als ik op mijn stoepje een biertje drink, krijg ik een bekeuring.'' En waar zou hij heen willen? „Landen als Suriname, Marokko, Turkije,'' grijnst hij breed. „Een omgekeerde immigratiegolf!''
Daarmee pak ik mijn boeltje en fiets het Oude Noorden uit. Ik woon er niet meer, maar ik kom zeker terug, al is het maar om te vragen hoe Martin het maakt.
Ik leef mee met die gast
tomenjantje 5 months ago 13
23 mensen zijn paars
Seph32 9 months ago 5