En Dodro, ademais do famoso pazo de Lestrobe (grafía con v tamén), está este de Hermida e Luaces, polo que persoeiros da vida cultural galega pasaron e mesmo habitaron. Paga a pena darse unha volta polos seus soutos de castiñeiros, a súa carballeira, ver o estanque cos peixes de cores, aprezar os camelios, as vellas parras e ver o desleixo de certos elementos que, co tempo, quedaron esquecidos cos novos usos e costumes.
Eran antigas torres de defensa da ría de Arousa. En 1614 fundouse un maiorazgo.
En 1977 restaurouse e conservouse a arquitectura típica das mansións señoriais (pazos) do século XVII. Ali quedou o pombal, a lareira, hai un hórreo cativo...
Ten un significado especial para a literatura de Galicia: viviu aquí Rosalía de Castro, tivo xemelgos (Gala e Ovidio) en 1871 e escribiu, prantou azaleas e coidou desta fermosa paraxe. Nos comentarios, máis
Eu estiven dentro do pazo, investigando, cando estaba en ruínas. Manchei as mans buscando entre os papeis ciscados polo chan e, unha hora despois, encontrei por casualidade a Cela paseando por Adina. Sobre o pazo, el díxome: "aí non hai nada". Quixo darme a man e eu aviseille de que non estaba limpa, pero el quíxoma dar igual, e desexoume boa sorte na miña empresa (a de novelar a vida de Rosalía). Eu pregunteille se había algún libro sobre a súa bisavoa, que era amiga de Rosalía.
xensboy 2 years ago
Este pazo é un dos máis importantes da Galiza. Nel estivo Castelao, nunha importante reunión, e hai quen di que os viquingos teñen relación co lugar. Por enriba de todo, foi o lugar de acollida e repouso para Rosalía que, invitada polo seu querido tío e protector José Hermida, encontrou aquí a paz espiritual para pintar e para crear algúns dos seus mellores poemas.
xensboy 2 years ago