Park Kulturowy "Hałda Popłuczkowa"

Największa hałda o powierzchni 1,5 km2 i wysokości 17 m. Powstała z dolomitu, który został oddzielony od galeny na płuczce kopalni „Fryderyk w trakcie sortowania urobku.

Powstanie i rozwój Tarnowskich Gór związane są z odkryciem i eksploatacją złoża rudy ołowiowo-srebrowej. Wydobywanie rud kruszcowych na terenach Tarnowskich Gór dokumentowane jest już roku 1247. Rozwijająca się osada górnicza uzyskała w 1526 roku prawa miejskie oraz status Miasta Górniczego, a w 1528 r. Ustawę Górniczą (określającą prawa braci górniczej oraz regulującą techniczne i organizacyjne warunki eksploatacji).
Wysoki poziom wód wpłynął na ograniczoną eksploatację do XVIII w., kiedy to otwarcie Królewskiej Kopalni Srebra i Ołowiu „Fryderyk z zainstalowaną maszyną parową do odwadniania rozpoczęło eksploatację na wielką skalę. Działanie kopalni spowodowało szereg zmian w krajobrazie, w tym powstanie hałd i zapadlisk.
Eksploatacja złóż prowadzona była do początku XX w. Ze względu na dużą ilość wody zbudowano wiele kilometrów sztolni odwadniających, m. in. przebiegającą przez teren parku kulturowego Sztolnię „Fryderyk.
Hałda, która została objęta ochroną w formie parku kulturowego, powstała przy płuczce, galeny, a później także galmanu. Płuczka ta stanowiła jeden z zakładów przeróbczych kopalni „Fryderyk. Zakład ten działał od roku 1840 do 1912, przy czym w 1867 r. został zmodernizowany. Na płuczce sortowano przywożoną rudę, która rozbijana była młotami na drobne okruchy, zsypywana do zbiorników z wodą, a następnie przepłukiwana. Ziarna galeny, które są cięższe od okruchów dolomitu osiadały w zbiorniku.
Pozostały materiał poddawano jeszcze kilkakrotnemu przepłukiwaniu. Oddzielone od galeny
okruchy dolomitu kruszconośnego zrzucane były na hałdę.

Hałda włączona została w system linii obronnych Śląska w czasie II Wojny Światowej. W drugiej połowie 1944 r. Niemcy wybudowali na terenie Polski system umocnień polowych pomiędzy Wisłą a Odrą, dzieląc ją na kilka pasów obrony w oparciu o naturalne przeszkody oraz miasta-twierdze. W skład tych umocnień wchodziła linia b-2, stanowiąca fragment północnej osłony Śląska (od zamienionego w twierdzę Opola przez Strzelce Opolskie, Tarnowskie Góry do Siewierza). Pozycja polowa składała się z dwóch głównych linii okopów odległych od siebie od 0,5 do 1 km, skomunikowanych rowami łącznikowymi.
Na drugą linię składały się oprócz okopów i stanowisk ziemnych tzw. „kochbunkry czyli
żelbetowe stanowiska ogniowe. Pierwszą linię oprócz wcześniej wymienionych dział obronnych uzupełniały dodatkowo ziemianki stanowiące ukrycie dla żołnierzy stacjonujących w okopach. Na zapolu pozycji zazwyczaj budowano rów przeciwpancerny, który również ciągnął się w miarę nieprzerwaną linią. Elementy te uzupełnione były stanowiskami artylerii przeciwlotniczej, ppanc. i polowej.
(Fragment załącznika nr 1do Uchwały nr XIX/196/2007 z dnia 19 grudnia 2007 Rady Miejskiej w Tarnowskich Górach)

Category:

Travel & Events

Tags:

• bobrowniki śląskie
• hałda
• popłuczkowa
• red rock
• tarnowskie góry

[w0j733k3]

@KochanekCowboj ja tez ja tam na roweze zjezdzam na bmx

[KochanekCowboj]

ahh jak ja dobrze znam to miejsce :)