من بی تو میمیرم

صمد علی اکا **لحظه ها لحظه های بی صبری است وکران تا کرانه ام ابری است

روح در هم شکسته را مانم دل از درد خسته را مانم

زیر رگبار مانده ام تنها وگرفتار مانده ام تنها

آن کلافم که سخت بغرنج است آن وجودم که قسمت رنج است

آه لبخند من ترک برداشت بند در بند من ترک برداشت

آفت افتاده است در کشتم پنبه کردند آنچه را رشتم

دیده بان دلم به خواب افتاد آب هایم از آسیاب افتاد

چون شب بی ستاره دلگیرم دارم از اضطراب می میرم

سفره ی موریانه ها شده ا م به تب زرد مبتلا شده ام

شده کوه تحملم کاهی در وجودم نمانده جز آهی

زهد من هرزه گرد و پست آمد شاهبازم مگس پرست آمد

مثل قطب شمال یخ زده ام زیر برف ملال یخ زده ام

مثل کاغذ مچاله ام کردند و به آتش حواله ام کردند

ای شما مرده های در حرکت رفته از دست و پایتان برکت

و شما آدمید یا آهن یا مترسک میان پیراهن

یک نفر پیش چشمتان پرپر می زند چون سپند بر مجمر

یک نفر مانده است در سرما وشما در عذاب از گرما

یک نفر تشنه ی نگاه شماست واگر جان دهد گناه شماست

یک نفر لحظه لحظه می کاهد بی نصیب است و سیب می خواهد

سیب یعنی نصیب او باشی و چه خوب است سیب او باشی

چون ندارم محلی از اعراب در میان شما قبیله های خراب

می روم عشق را مدد جویم و به او راز خویش را گویم

السلام ای امام آینه ها ای فدایت تمام آینه ها

ذوق امداد نیست در احدی من به پایان رسیده ام مددی

زائری دردمند و بی اقبال ازگناه و ملال مالا مال

السلام ای فروغ جاویدان ای ترا هر چه هست در خورمان

من دچار هجوم پاییزم وببین لخته لخته می ریزم

با تو ای مهربان سخن دارم زندگی نیست اینکه من دارم

دادن آسودگی پشیمانم کهکشان کهکشان پشیمانم

در نهان حلول کن ای عشق تشنه ات را قبول کن ای عشق صمد علی اکا (HBK)

Category:

Education