Jan Sluijters schilderijen Singer Laren

www.arendlandman.nl Jan Sluijters (1881 -- 1957) was een bekende Nederlandse kunstschilder. Als pionier van het Nederlandse modernisme heeft hij sterk bijgedragen aan de vernieuwing van de schilderkunst in Nederland. Johannes Carolus Bernardus (Jan) Sluijters heeft een omvangrijk en veelzijdig oevre nagelaten met onder andere landschappen, stadsgezichten, interieurs, portretten en naakten. Deze gedreven kunstschilder staat bekend als 'schildersbeest', maar heeft ook vele tekeningen, prenten en litho's gemaakt. Sluijters is geen wereldberoemde kunstenaar, maar dankzij zijn talent, passie en discipline heeft hij als gevestigde schilder naam gemaakt in Nederland. Hij schilderde in alle stijlen, maar altijd figuratief.

Tot eergisteren had ik nog niet eerder gehoord of gelezen over Jan Sluijters. Dat is niet zo gek, want ik heb me nauwelijks verdiept in de moderne schilderkunst, waarvan Jan Sluijters een belangrijke vertegenwoordiger is. Deze week ben ik met mijn vriendin en mijn vader naar de tentoonstelling 'Sluijters' in Singer Laren geweest. Deze chronologisch opgezette overzichtstentoonstelling met de beste schilderijen van Jan Sluijters is nog te bezichtigen tot 5 februari 2012.

Persoonlijk vond ik de tentoonstelling de moeite waard. De schilderijen worden mooi en overzichtelijk gepresenteerd en de audiotour is kort en krachtig. Dat betekent niet dat ik alle werken mooi vind. Nogal wat schilderijen vind ik ronduit lelijk, hoewel ik de artistieke kwaliteit ervan wel inzie. Ik vond het vooral interessant om iets te leren over de gedachtegangen achter de kunstwerken en de wijze waarop Sluijters zich als kunstenaar ontwikkelde.

In 1901 werd Jan Sluijters samen met Leo van Gestel leerling van de Rijksacademie van beeldende kunsten in Amsterdam. Drie jaar later deed hij mee aan de wedstrijd 'Prix de Rome' voor jonge schilders die werd georganiseerd door Rijksacademie waar hij zelf was afgestudeerd. Deelnemers kregen de opdracht om binnen drie maanden een schilderij te maken over de opwekking van de de zoon van een Sunamitische vrouw door de profeet Eliza (verhaal uit de bijbel) met een formaat van 120 x 150 cm. Sluijters toont met zijn inzending, volgens een stijl die doet denken aan Rembrandt, aan dat hij de klassieke schilderkunst beheerst. Hij wint de prijs: vier jaar een toelage en de mogelijkheid om te reizen naar Spanje en Italië om de klassieke schilderkunst te bestuderen en na te volgen.

In 1904 trouwde Sluijters met Bertha Langerhorst. In dat jaar schildert hij ook een klassiek zelfportret waarin hij zich profileert als een zelfverzekerde gentleman-kunstenaar. Hij is dan nog maar 23 jaar, maar ziet er door snor en baard ouder uit. Sluijter maakt kennis met het impressionisme en het fauvisme in Frankrijk en gaat die principes ook toepassen in zijn eigen werk. De jury van de Rijksacademie was daardoor geschokt en trok de jaarlijkse toelage voor de jonge schilder in. Zijn werken mochten in die tijd in Nederland niet meer tentoongesteld worden.

In een zelfportret uit 1909 (vijf jaar na het 'brave zelfportret') waarin hij zichzelf weergeeft met een paarse baard en rood omrande ogen, toont Sluijters wie hij wil zijn: een vernieuwende kunstenaar die lak heeft aan academische tradities en behoort tot de avant garde. In zijn zelfportret uit 1924 zet hij zichzelf neer als een instinctmatige schilder, waardoor hij in de publieke opinie werd gezien als 'schilderbeest'.

Category:

Film & Animation

Tags:

• Jam Sluijters
• Singer Laren
• schilder
• kunstschilder
• schilderijen
• kunst
• tentoonstelling
• expositie
• museum
• landschappen
• naakten
• stillevens
• portretten
• interieurs
• bloemen