Alert icon
We're changing our privacy policy. This stuff matters.  Learn more  Dismiss

TRZCINIAK [Acrocephalus arundinaceus] (Stawy na Zaborzu pod Oświęcimiem 17.05.2011r.)

Loading...

Sign in or sign up now!
Alert icon
Upgrade to the latest Flash Player for improved playback performance. Upgrade now or more info.
318 views
Loading...
Alert icon
Sign in or sign up now!
Alert icon

Uploaded by on May 17, 2011

Trzciniak zwyczajny (trzciniak drozdówka) (Acrocephalus arundinaceus) -- niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków, wcześniej zaliczany do pokrzewkowatych.
W Polsce nieliczny ptak lęgowy niżu (lokalnie może być średnio liczny lub liczny). Rozpowszechniony w całym kraju do wysokości 500 m n.p.m., a więc gór nie zasiedla. Występuje wyspowo, czyli na obszarach z zbiornikami wodnymi i rzekami. Najliczniejsze populacje zamieszkują bagienne doliny większych rzek, obficie zarośnięte jeziora i kompleksy stawów hodowlanych. Badania dowiodły, że w biotopach o największym zagęszczeniu trzciniaków występuje kilka par lęgowych na 1 ha trzcinowisk. W czasie migracji obserwuje się je w całym kraju, choć niemal zawsze w okolicach wód i tylko pojedyncze osobniki. Najpóźniejsze odloty zanotowano w październiku[5]. Prób zimowania nie zaobserwowano. W latach 70. w Europie Środkowej doszło do silnego załamania liczebności, które spowodowało znaczne luki w zasięgu występowania.
Wymiary średnie:
długość ciała:
ok. 20 cm
rozpiętość skrzydeł:
28 cm
Masa ciała:
ok. 37 g
Biotop:
Jeziora i stawy z brzegami porośniętymi pasem rozległych trzcinowisk (najlepiej jednogatunkowe) rosnące na głębszej wodzie, szuwarów, łanami pałek lub łóz. To najmniejszy ptak polskich szuwarów. Rzadziej zasiedla trzcinowiska z domieszką zarośli wierzbowych lub z dominującą pałką wodną. Choć trzyma się tylko jednego typu biotopu to może występować na terenach przekształconych przez człowieka. Liczne gniazdowiska znajdują się np. na Jeziorze Czernikowskim w Warszawie - zagęszczenia gniazd jest do 6 razy większe niż w przypadku dzikich stanowisk na jeziorach.
Pożywienie:
To głównie dojrzałe owady żyjące na źdźbłach trzcin, ich larwy takie jak ważki, jętki i chruściki oraz inne bezkręgowce (np. ślimaki), które są zbierane z bagiennej roślinności lub z powierzchni wody. W czasie żerowania potrafią huśtać się głową do dołu. Na powierzchni wody mogą złapać również małe płazy. Jesienią w diecie trzciniaków pojawiają się owoce.
Pokarmu szuka nie tylko w gęstych trzcinowiskach, ale i w koronach drzew i krzewów, np. na wierzbach.
Ochrona:
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[6].
Jest bardziej zagrożony od innych gatunków trzciniaków w wyniku zmniejszenia terenów trzcinowisk. Innym powodem lokalnego zaniku tego gatunku jest eutrofizacja wód i bezpośrednia działalność człowieka, np. uprawianie sportów wodnych na jeziorach. Zagrożeniem dla niego są też polowania i zanikania siedlisk na których wypoczywa i zimuje na skutek zasuszania terenów podmokłych i susz jakie nawiedzają kraje Sahelu.

  • likes, 0 dislikes

Link to this comment:

Share to:
see all

All Comments (0)

Sign In or Sign Up now to post a comment!
Loading...

Alert icon
0 / 00Unsaved Playlist Return to active list
    1. Your queue is empty. Add videos to your queue using this button:
      or sign in to load a different list.
    Loading...Loading...Saving...
    • Clear all videos from this list
    • Learn more