O fenómeno da Cascada do Xallas, hoxe inobservable debido á retención das augas polo encoro construído, suscitou a explicacións de diversos expecialistas.
Segundo Pannecoeck (1966), a formación deberíase a unha subsidencia baixo o mar dunha porción de terra que se situaría cara ó oeste da desembocadura e que sustentaría o bloque granítico.
Segundo Briot e Sole Sabaris, o Xallas sería un pilar tectónico (Horst) litoral que se tería levantado 150-200 metros máis que as superficies de erosión do interior. Explican que, ó longo dunha liña de falla que segía o eixo da actual Ría de Corcubión se tería producido o afundimento dun antigo promontorio continental. A erosión tería traballado pouco sobre o granoto da cascada debido á dureza da intrusión granítica postectónica e ó recente fenómeno (© Proxecto Carnota, 1994).
Link to this comment:
All Comments (0)