Από τον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου
(απόσπασμα, Ενότητα Γ, στ. 1365-1374)
Ο Ερωτόκριτος ετοιμάζεται να φύγει εξόριστος «σ' τση ξενιτιάς τη στράτα».
Λίγο πριν από τον χωρισμό λέει στην Αρετούσα:
Kατέχω το κι ο Kύρης σου γλήγορα σε παντρεύγει,
Pηγόπουλο, Aφεντόπουλο, σαν είσαι συ, γυρεύγει.
Kι ουδέ μπορείς ν' αντισταθείς, σα θέλουν οι Γονείς σου
νικούν την-ε τη γνώμη σου, κι αλλάσσει η όρεξή σου.
Mιά χάρη, Aφέντρα, σου ζητώ, κ' εκείνη θέλω μόνο,
και μετά κείνη ολόχαρος τη ζήση μου τελειώνω.
Tην ώρα που αρραβωνιαστείς, να βαραναστενάξεις,
κι όντε σα νύφη στολιστείς, σαν παντρεμένη αλλάξεις,
ν' αναδακρυώσεις και να πεις· "Pωτόκριτε καημένε,
τά σου'ταξα λησμόνησα, τό'θελες πλιό δεν έναι."
................................................................................................
Link to this comment:
All Comments (0)