Alcatraz: Laurens Windig leest Anouk Smies poëzie

Anouk Smies writes hallinto my heart where imagination awakens every sense;
passion, character, and talent!

Anouk Smies is een naar mijn hart schrijfster waar elke zinregel mijn fantasie opwekt;
Een passioneel getalenteerd karakter!

Laurens Windig


Alcatraz

What should I do?
All the nerves of my friend are open
He complains about dark sides of views
if the core is still white
I am looking for a pritstift
to doubt them to hide
Visions of fried chicken
on napkins printed with a mussel
populate my brain
I just want to empty
An unhewn rock
a complete
unknown ocean areas
Where helicopters fly with stock
and no tax is levied
pressed pain on left
It drives a poem in water
I let go unblemished
I wave as it disappears
out of my eyes into the clouds and horizon

©® Anouk

*

Alcatraz


Wat moet ik doen?
Al de zenuwen van mijn vriend liggen open
Hij klaagt over donker geworden randen van gedachten
alsof de kern dus nog wit is
Ik zoek een pritstift
om twijfels mee te verbloemen
Visioenen van gebraden kip
op servetjes met een mosselprint
bevolken mijn brein
Ik wil gewoon leeg zijn
Een ongehouwen stuk rots
in een volslagen
onbekend oceaanterrein
Waar helikopters met voorraad vliegen
en geen belasting wordt geheven
op weggedrukte pijn
Er drijft een gedicht in het water
dat ik smetteloos laat gaan
Ik zwaai als het aan de horizon verdwijnt

©® Anouk

Category:

People & Blogs

Tags:

• San Francisco Bay
• Alcatraz Island
• Poetry
• Laurens Windig
• Anouk