Święto Wiosny
Igor Strawiński / Wacław Niżyński, Emanuel Gat, Maurice Béjart
Wieczór baletowy w trzech częściach
Premiera inscenizacji: 11 czerwca 2011
Muzyka: Igor Strawiński
Dyrygent: Łukasz Borowicz
1. Święto wiosny
Choreografia: Millicent Hodson, inspirowana Wacławem Niżyńskim
Scenografia i kostiumy: Kenneth Archer wg Nikołaja Roericha
2. Święto wiosny
Choreografia: Emanuel Gat
Światła i kostiumy: Emanuel Gat
Nadzór techniczny: Samson Milcent
Asystenci choreografa: Mia Alon, Roy Assaf, Michael Löhr
3. Święto wiosny
Choreografia: Maurice Béjart
Realizacja: Tony Fabre, Kyra Kharkevitch, Domenico Levré
Scenografia i kostiumy: Pierre Caille
Polski Balet Narodowy, Orkiestra Opery Narodowej
obsada:
WACŁAW NIŻYŃSKI
Tańczą:
Magdalena Ciechowicz, Joanna Drabik, Nathalie Fernandez, Tehelet Har Yam, Anna Hop, Karolina Jupowicz, Ana Kipshidze, Dominika Krysztoforska, Iwona Kurowska, Anna Lorenc, Ewa Nowak, Agnieszka Pietyra, Karolina Sapun, Margarita Simonova; Sergey Basalaev, Robert Gabdullin, Adam Kozal, Egor Menshikov, Sergey Popov, Wojciech Ślęzak, Oskar Świtała, Łukasz Tużnik, Maksim Wojtiul, Vladimir Yaroshenko, Jarosław Zaniewicz
EMANUEL GAT
Tańczą:
Marta Fiedler, Aleksandra Liashenko, Izabela Szylińska; Robert Bondara, Kurusz Wojeński
MAURICE BÉJART
Tańczą:
Joanna Drabik, Anna Lorenc, Agnieszka Pietyra, Karolina Sapun, Aneta Zbrzeźniak, Maria Żuk;
Bartosz Anczykowski, Robert Gabdullin, Paweł Koncewoj, Adam Kozal, Carlos Martín Pérez,
Egor Menshikov, Sebastian Solecki, Wojciech Ślęzak, Maksim Wojtiul, Vladimir Yaroshenko
...
Rewolucyjne dzieło muzyczne Igora Strawińskiego -- balet Święto wiosny w trzech różnych, słynnych wersjach choreograficznych. Awangardowy charakter muzyki i pierwszej choreografii legendarnego polskiego artysty Wacława Niżyńskiego (Balety Rosyjskie Siergieja Diagilewa, 1913) znacznie wyprzedziły swoją epokę i miały kapitalny wpływ na rozwój muzyki i baletu XX wieku. Powstało potem bardzo wiele wizji scenicznych Święta wiosny z najgłośniejszą choreografią Maurice'a Béjarta (Balet XX Wieku, 1959), powstają wciąż nowe. Wielkim wydarzeniem okazała się także rekonstrukcja pierwotnej choreografii Wacława Niżyńskiego dokonana przez amerykańską artystkę Millicent Hodson we współpracy scenograficznej z brytyjskim historykiem sztuki Kennethem Archerem (1987). Dzięki nim świat odkrył na nowo Niżyńskiego jako prekursora nowoczesnej choreografii. Krzysztof Pastor postanowił zaproponować w Teatrze Wielkim wieczór bez precedensu w skali światowej -- Święto wiosny Strawińskiego w trzech różnych wersjach scenicznych: Wacława Niżyńskiego, Maurice'a Béjarta i współczesnego choreografa izraelsko-francuskiego Emanuela Gata z 2004 roku. Będzie to niezwykłe przedsięwzięcie artystyczne Polskiego Baletu Narodowego u progu stulecia najsłynniejszego tytułu baletowego XX wieku. [pch]
„W 1913 roku Święto wiosny było gwałtownym, pełnym młodzieńczego impetu wyznaniem wiary. Nie przypadkiem nazwano je Nowym Testamentem muzyki; dla ówczesnego pokolenia było to objawienie, wstrząsające, oślepiające swoim blaskiem. (...) Skandaliczną awanturę, jaka wybuchła na sali podczas premiery Święta wiosny, wywołała nie tylko muzyka, która z brutalną siłą rzuciła wyzwanie gustom epoki. Wyzwaniem była również tematyka: pogańskie wierzenia i obrządki, przedstawione z całą surowością i okrucieństwem, wydawały się zbyt barbarzyńskie i obrażały subtelny smak widzów, uformowany na delikatnych niedomówieniach impresjonizmu i symbolizmu. (...) Wyzwanie stanowiła również choreografia (...) z jej rytmicznymi, ostrymi ruchami, jakby wyciosanymi z kamienia -- taniec ociężały, ze stopami zwróconymi do wewnątrz, który później spopularyzują rytmy afrykańskie. Ale wówczas jeszcze było za wcześnie, aby ta choreografia mogła zostać właściwie doceniona". (Ludwik Erhardt Balety Igora Strawińskiego]
Realizacja: Ewa Krasucka
Loading...
4:29
Stravinsky - Rite of Spring (Mehta, IPO) Rehearsal in Tokyoby lahavshani9,351 views
Nie moge sie doczekać. To już 29 lutego.
kwaszak100 1 month ago
Świetne!
MrNicamos 2 months ago
Choreografia W. Niżyńskiego doskonała, M. Bejarta dobra, ale dzieło E. Gata uznałbym za nieporozumienie, jeśli wyjdziemy z założenia, że w tańcu choreografia powinna stanowić spójną całość z muzyką. Wyszedłem z Teatru z opinią, że tego wieczoru zaprezentowano dwie wersje Święta przerwane dłuższym interludium (które zebrało, chyba niezasłużenie, największe brawa).
Mimo to wielkie brawa dla TW-ON za wystawienie wersji Niżyńskiego! Od dawna czekałem na możliwość obejrzenia jej na żywo...
smmlr 8 months ago