Οι γειτονίες του σήμερα έχουν αλλάξει
τα πάντα γίνανε διαφορετικά κάποιος ταχει πειράξει
Θυμάμαι που 'μασταν παιδια στα πάρκα ολη μερα
που η φαντασία μας ταξίδευε μαζί με τον αέρα
Θυμάμαι όλα τα κρυφά που κάναμε παρέα
όπου κανείς δέν έφευγε πρίν γίνει η νύχτα μέρα
Τις μεταξύ μας κόντρες και τους καβγάδες
την καλοκαιρινή αλητεία και τις βόλτες με τις φιλενάδες
Ο κόσμος ήτανε απλός , λειτός για μας φτιαγμένος
μα τώρα που μεγάλωσα κατάλαβα πώς ήταν πάντα ετσι γαμημένος.
Είχα τότε αθωο μιαλό εγω κι΄μουν μικρο παιδάκι
δέν ήξερα τι πάει να πεί ναρκωτικά και βαποράκι
Έβλεπα πόνο , εξάρτηση και μίσος,
όμως εγω συνέχιζα και ΄πεζα μπάλα
είμουν μικρός και δέν τολμούσα να ρωτίσω
γιατι τα ματια του μικρού δέν βλεπανε τα αλλα
Καί τώρα που μεγάλωσα κι έμαθα εικόνες, να επεξεργάζομαι
που πλέον είμαι θνητός και εύκολα εγω κολάζομαι
θυμάμαι όλα αυτά, που πέρασα στα παιδικά μου χρόνια
χαίρομαι που τα εζησα μα τώρα προχωράω
αλλάζω στύλ αλλάζω και κολόνια
πέφτω , σηκώνομαι και πάλι εγω παραπατάω
Απλά αλλάζεις τον φακό απ'τα δικά σου μάτια
βλέπεις τα πράγματα να ξαναφτιάχνοντε κι ας ήτανε κομμάτια.
Μάθε μέσα απτα κομμάτια που'χεις τωρα εσυ μπροστά σου
να βρίσκεις τι αξίζει και τ'άλλα ρίξτα μακρια σου
-Antony G
Link to this comment:
All Comments (0)