Güney Özdemir - Yandi Yüregim 2009 (SevgiLi)

Loading...

Sign in or sign up now!
Alert icon
Upgrade to the latest Flash Player for improved playback performance. Upgrade now or more info.
7,372
Loading...
Alert icon
Sign in or sign up now!
Alert icon

Uploaded by on Oct 2, 2009

Güney Özdemir ~ Yandi Yüregim YENI (SevgiLi) 2009
www.guneyozdemir.de
www.rojgun.com

En çok sen de yandi kalbim ve yattli bölge okulunda Bos bir araziye bakan çocuklugumun gözleri)...


Ilk defa bittigine inandigim Bu yarali sevdanin ardindan sonra, Sana verebilecegim tek bir siir kaldi. Acaba sen, bana ait neyi geriverebilecen?

Ayin en soguk araliginda,
Nisana en yakin söylenecek söz hangisi ise artik,
Sirada hangi mevsim, hangi aciyi, Ne kadar, ne zaman getirecek Bilmem? ama,.
Sol yanimm sen de kaldi..

Bos bir sayfada yeni bir hayata baslik atmak,
Yer degistirmek, Isim takmak, gereksizdi aslinda. Dogdugum yerde de yasanilacak kadar yasam vardi ama,.. Süresi uzatilsaydi savaslarin. Durdurullabilseydi
Bu iki kardes arasi bu karma kavga, vur kir yok et kavgasinereye kadar bilinmez

Ah sevdigim ah!...
Simdi, Memleketimden ve senden uzak kalmak kimin umrunda?
Uzak, Hangi gemi yanasirsa limana!
Bu saatte sadece gel saril yanlizim diyen ve sevdasini yitirenler gecer arka sokaklardan
hüzün ansiz cöker frankfurtun üstüne
tren garinda beklerim hanau ya giden treni

Oksamaz kimse yabancinin saçlarini!
Her kes payina düseni alir agridan.
Med- cezir olur içim bulanirim.
Ve parçalanirim bir ülkenin kar altinda kalmis en sakin kentlerinde, hep ayri pencerelerde dona kalmis,
uzaklara bakmis hep birilerini beklemis,sadece kanayan yaraya bez sarmis, hep hasret oksamis. burnunda duman tütmüs sazi hep yalniz calmis, kürt kökenli Türkiye dogumlu Alman vatandasin biri...

acisi cok olan topraklardan bu yana
Lozandan sonra Anadolunun yikik köylerinden gelip, Iltica kamplarinda dalgin sevgilisi çok çare arayip, Ama çok çok çaresiz bir yerde Yüregi yaniyor diye! Kimin neyine canim?..

Bu bir ayriliktir, beraberinde yokluk getirmistir.
Yillarini acilara gencligini sürgünlere vermistir.

Bu ayrilik sevgili... sadece bu ayrilik
Ben kime kimler bana yansin?...
Ne yapayim canim. Hep yalniz düstüm.

Çocuklugum, Çirkin sokaklarin, sonra sanailerde cirit atanlarin, Ve tiner içen çocuklarin arasinda geçti. Hiç temiz bir gömlegim olmadi. Burnunu hep sürtmüs, gri ve uzun kolunda kuru ve tuhaf bir resim. Hep kirli giyimli.. hep kirismis.. Nem tutmus yapraklarin arasinda kaldi dizelerim...

Tehlikeli mahallelerde, devriye gezen polislerin elerinde Aç çocuklarin dayaktan baska gördügü sey neyse?
Neyse bu bizi bir araya bir türlü getiremeyen kirgin yüreklerin acisi..

ah sevgili ah!..
yattili okulunda koguslarda oyurken gece yarisi
silahlarin sesi gelirdi Apansizligin derin karanliginda. Dilini yutan, nefes almakta zorlanan çocuklar.

Bozkir çografyalarda hep yalnizliga alistirilmis, Avazi kistirilmis, Bilhassa çocukluguma siginan ansiz ürpermeler. Mermilerin hep canima degdigini, Ve yüregim artik delik desik topraklar altinda toplu mezarlarda gömüldügünü hissedek,

Ranzalarda o en dip korkunun verdigi panikle aglardim. Rüyalarima çiglik atan, Canim yaniyor diyen çocuklar, Ve kanli çarsaflar giriyordu. Titriyordu bedenim dehset saçan saatlerde... Tüm çocuklar koridorlarin arasina sikismis, Agliyorlardi.

O an sadece aklima annem geldi. Bagirarak anne dedim... sesim kisildi. Anne dedim... sesim düstü boguldum. Anne dedim... sesimi duyamadim. Sessizlik dogdu yavasça. Sesim kisildi... anne dedim... rüyamda kucagina girdim ennemin. Titriyordum... anne dedim... bu nasil okul? Ses gelmedi. Anne dedim... sabah oldu gölgemde küçüldüm...

Ey vah! ne oldu neyin bitecegini anlamadan, Sayim sirasinda, sefil ve aç çocuklari götürdüler yikamaya Gözleri hep bana bakiyordu, Yanaginda dogustan yarasi olan zayif bir çocuk. Yan kogusta kanini gördüm. Ranzada yorgan kipkirmizi... Anne bu ne dedim?... Kabus gördüm. Her yanim kan. Anne dedim... hiçkiriklara boguldum. Anne dedim. Ögretmen ödev sordu. Sinifta anne dedim tüm gözler donarak bana bakti. Her kes korktu niye bagirdim... Agladim. Anne dedim. Elini aç dedi. Sopa kirildi. Anne dedim ödevim dayak oldu.


Ah sevdigim ah!... Nedense her çocuk korkusunda da, Yalnizliginda da, Sadece annesini çagirir... Mesalla ben, annem hiç olmamasina ragmen anne diye bagiriyordum.

  • likes, 0 dislikes

Link to this comment:

Share to:
see all

All Comments (0)

Sign In or Sign Up now to post a comment!
Loading...

Alert icon
0 / 00Unsaved Playlist Return to active list
    1. Your queue is empty. Add videos to your queue using this button:
      or sign in to load a different list.
    Loading...Loading...Saving...
    • Clear all videos from this list
    • Learn more