Ne me don tregoma me vepra
ne me don kerkome te jem,
ne me don jepme realitetin
levizma gjakun e ndaluar ne vene...
Me thuaj cfare kerkon nga jeta,
tregome mua se te kam shpirt,
nxirre vrerin hidhma mua,
merrma e jepem pakez drite.
Mos me ler me te vuaj,
e mos rri ne erresire me qiri,
ftome ne valle bashke te kercejme,
puthma shpirtin,eshte akoma i ri.
Nuk jam gonxhe...
por dhe jo gjethe e thare,
nuk kerkoj trendafil pa gjemba
e nuk dua kokrra per fare.
Lerme te dehem me eren tende,
te shfryj mbi bote si Perendi,
te sgperndaj arome dashurie
xurxull te ndjehet cdo njeri.
te kercejne te gjithe me ne,
te dashurohen edhe dreqerit,
te puthen ne drite apo erresire,
te varferit apo dhe mbreterit...
Dua cdo kush te kete
dhe te ndjeje dashurine,
te mbushin boten qe na rrethon,
me zogj qe cicerijne...
Atehere s'do te kete me xhelozi,
ambicje e thashetheme pa kufi
genjeshtra e mashtrime,
por vec dashuri e liri.
Dashurite te shikojme te shperthejne,
te gjitha ,- te Dua
te jetojne te lumtur,
me ke duan e meritojne...
Atehere do gezoj
dhe une ti,
do te puth i lumtur
pa patur frike
se te merr njeri...
Puthma shpirtin ketu larg ku eshte,
jepma tendin e mos me ler te pres...
do te jap ne kembim Paqen,
dashurine, besnikerine,
derisa te vdes....
ARDI OMERI
Link to this comment:
All Comments (1)