Kayak - Chance for a Lifetime

An early Kayak classic, written by Ton Scherpenzeel, from the Royal Bed Bouncer album.

Lineup:
Max Werner - Vocals
Pim Koopman - Drums
Ton Scherpenzeel - Keys
Johan Slager - Guitars
Bert Veldkamp - Bass

© Kayak 1975

Category:

Music

Tags:

• kayak
• prog
• rock
• koopman
• werner
• scherpenzeel
• chance for a lifetime
• royal bed bouncer
• classic
• great

[johnpeute]

Heb ook een heimwee,toch heb ik de mazzel, dat in de zeventiger jaren de meeste concerten live heb mee kunnen maken,zal dat nooit meer vergeten.

[queenandi]

AWESOME!!!!!!!!! Grote klasse!!!! Top van de Nederpop/rock!!!!!

[Trippuh]

Gewoon met een beetje heimwee genieten van Nederlands Progrock, heerlijk en uniek.!!!

[PMCcty]

Hier was wel een videoclip met konstant een soort van speelgoed robot in beeld meen ik......

[sendanor]

@jerkedevries Herkenbaar effect: in een fase voor de doorbraak stoeit een band (vaak) met experimenten, als de doorbraak er eenmaal is, is het gevecht om je fans te behouden begonnen, en weinigen kunnen dat aan..

[jerkedevries]

@sendanor Hoi ik moet bekennen dat ik maar twee albums ken, van vroeger. Die ene met de heks op de voorkant, waar ook RuthlessQueen op staat. En The Last Encore, die ik vorig jaar bij bol.com gekocht heb omdat ik m knijtergoed vond en vind, ook de zang van Max Werner. Het is een compleet niet-commercieel product dat wellicht daardoor zo goed is. Komt bekend voor: ook de cd's en de nummers van Mike Oldfield die minder commercieel zijn zijn geweldig vaak.

[jerkedevries]

@sendanor Ja ik ben het wel met je eens dat Mike Oldfield veel langere stukken heeft geschreven, en dat kayak veel meer zich richtte op songs, en minder zich richtte op thema's die terugkeren. Mijn reactie was eigenlijk meer n.a.v. de sound en instrumenten na 2.50 in dit nummer, waarover ik mij verbaasde. Was verrast daarover, mandoline denk ik

[sendanor]

Als ik een top 5 van Kayak's beste albums zou geven, in omgekeerde chronologische volgorde: Merlin- bard of the unseen (2003), Night vision (2001), Merlin (1981), The last encore (1976), Royal bed bouncer (1975) - en de laatste vooral vanwege DIT nummer: kort, krachtig, ontluikend als een kortbloeiende bloem die je steeds opnieuw wilt beleven!

[sendanor]

@jerkedevries Wel mogelijk is misschien invloed van de gelaagde opnametechniek die Oldfield heel sterk propageerde. Om weer op muzikale invloeden te komen op Kayak: zelf zie ik ze als een soort Alan Parsons-versie van Yes (zeker in de fase dat Max Werner nog leadzanger was). Dat bedoel ik overigens geenszins ten nadele van Alan Parsons, Yes of Kayak: ik ben een groot liefhebber van allen, juist omdat ieder een eigen sound heeft.

[sendanor]

@jerkedevries Hmm...ik ben toch een andere mening toegedaan: bij Mike Oldfield zie je van het begin af aan een sterke nadruk op epische, lang uitgesponnen nummers, vooral door zijn "verschuivende" themapatronen (erg verwant aan de minimal music - voor ander voorbeeld: denk aan Baba o'riley van The Who); Kayak echter had reeds toen een voorkeur voor, zeker voor symfo-begrippen, korte nummers. Ook die plotse gerluidserupties zoals bij Oldfield mis ik bij Kayak.