Een 'schets' van het zelfgeschreven nummer Wal-vis.
Tekst:
Een jaar geleden is ze hierzo komen wonen.
Uit eenzaamheid praat ze vaak tegen zichzelf.
Als ze alleen is, ja, dan gaan de tranen stromen.
Dorpsgenoten snappen haar maar voor de helft.
Gaat het goed? Hoe bevalt daar het verblijf je?
hoort ze als ze haar oude vrienden belt.
Als een harpoen in dat tere meisjeslijfje,
als je hardop haar nieuwe vrienden telt.
Als een wal-vis is ze, een vis aan de wal.
Herkenning mist ze, is wat ze missen zal.
Niet in het water, maar op het land,
niemand neemt haar bij de hand.
Als een walvis is ze.
Alleen is heel alleen, ja, dat weet ze
wordt melancholisch als ze denkt aan toen.
Ze heeft het al verpest in dit dorp, dus tsja wat
kan ze er nu nog aan doen?
Als een wal-vis is ze, een vis aan de wal.
Herkenning mist ze, is wat ze missen zal.
Niet in het water, maar op het land,
niemand neemt haar bij de hand.
Als een walvis is ze.
Link to this comment:
All Comments (0)