Farhad Mehrad فرهاد مهراد- دو غزل از حافظ

Persian legendary Rock singer, songwriter, guitarist, pianist and icon.
(January 20, 1944 -- August 31, 2002)


اگر چه باده فرح­بخش و باد گل­بیز است
به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است

صراحی­ای و حریفی گرت به دست افتد
به عیش کوش که ایام فتنه­انگیز است

در آستین مرقع پیاله پنهان کن
که همچو چشم صراحی زمانه خون­ریز است

ز رنگ باده بشویید خرقه­ها از اشک
که موسم ورع و روزگار پرهیز است

مجوی عیش خوش از دور واژگون سپهر
که صاف این سر خم دردی­آمیز است

سپهر برشده پرویز نیست خون­افشان
که قطره­اش سر کسری و تاج پرویز است

عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ
بیا که نوبت بغداد و وقت تبریز است

* * *

بنال ای بلبل اگر با منت سر یاری است
که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

بر آن چمن که نسیم وزد ز طره­ی دوست
چه جای دم زدن نافه­های تاتاری است

بیار باده که رنگین کنیم جامه­ی دلق
که مست جام غروریم و نام هوشیاری است

بسته­اند در توبه حالیا برخیز
که توبه­ی وقت گل از عاشقی ز بیکاری است

سحر کرشمه­ی وصلش به خواب می­دیدم
زهی مراتب خوابی که به ز بیداری است

خیال زلف تو پختن نه کار خامان است
که زیر سلسله رفتن طریق عیاری است

لطیفه­ای است نهانی که عشق ازو خیزد
که نام آن نه لب لعل و خط زنگاری است

جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال
هزار نکته در این کار و بار دلداری است

به آستان تو مشکل توان رسید آری
عروج بر فلک سرمدی به دشواری است

روندگان طریقت به نیم جو نخرند
قبای اطلس آن کس که از هنر عاری است

دلش به ناله میازار و ختم کن حافظ
که رستگاری جاوید در کم آزاری است

Category:

Music

Tags:

• ،
• فرهاد
• مهراد
• farhad
• mehrad
• interview
• iran
• irani
• persian
• old
• singer
• music
• song
• دو
• غزل
• از
• حافظ