Curros Enríquez - Música de "Los Tamara"

Curros Enríquez nace en Celanova o 15 de setembro de 1851, na casa número 14 da rúa de San Roque. Era fillo do escribán Xosé María de Curros Vázquez (de Santiso-Melide) e de Petra Enríquez (de Vilanova dos Infantes). A pesar de que certos biógrafos indican que seu pai era un carlista, que sometía o seu fillo a malleiras frecuentes, o certo é que as modernas investigacións determinaron que, ben polo contrario, Xosé María de Curros defendeu sempre as ideas liberais. No tocante ás relacións pai-fillo, sen ben que semella que, efectivamente, foron difíciles, convén desterrar definitivamente aquela imaxe duns maltratos que non se axustan á realidade. Asistiu á escola de don Manuel Rebollo e cando estivo preparado tivo que axudarlle a seu pai como escribente. En 1866 marchou cara a Madrid, á casa do seu irmán Ricardo, onde fixo o bacharelato e comezou a estudar Dereito, que non rematou.

A revolución de Setembro en 1868 fai que asuma os ideais democráticos. Ingresa de escribente no Concello de Madrid e visita os círculos literarios coa intención de facer alí carreira literaria, desa época é a lenda en castelán, El Maestre de Santiago. Dende 1871 vivía con Modesta Luisa Polonia Vázquez Rodríguez (natural de Pobra de Sanabria), coa que ten un fillo en 1873 e coa que casará en 1877. En 1873 comezou a súa carreira xornalística ao ingresar na Gaceta de Madrid e ao ano seguinte entra en El Imparcial, para o que cubriu en 1875 a guerra carlista.

En 1877 gaña un certame poético en Ourense co poema "A Virxe do Cristal". Esta vitoria determinouno como poeta galego. Curros establécese en Ourense e traballa na Intervención da Administración Económica. En 1880 publicou Aires da miña terra.
Curros como bardo no monumento de Asorey.
Curros como bardo no monumento de Asorey.

Perante ese texto o bispo de Ourense, Cesáreo Rodríguez, denuncia diante das autoridades xudiciais o libro de Curros por conter proposicións heréticas e blasfemias escandalosas. O xulgado ordenou o secuestro dos exemplares en poder do editor, desfixéronse os moldes, e Curros foi procesado por delito contra o libre exercicio dos cultos. Foi condenado en Ourense e absolto na Coruña. Perdeu o posto de traballo ourensán e volta a Madrid en 1883 e ingresa na redacción de El Porvenir, xornal republicano, e en 1887 accedeu ao posto de redactor xefe de El País e en agosto de 1888 apareceu O divino sainete, que pasou desapercibido para a crítica galega polo seu ton anticlerical.
Monumento de Asorey nos Cantóns da Coruña.
Monumento de Asorey nos Cantóns da Coruña.

En 1894 decide emigrar cara a América. Acollido con entusiasmo á súa chegada, en La Habana dirixe un xornal, La Tierra Gallega e cando se suspendeu a súa publicación ingresou na redacción de El diario de las Familias e despois na do Diario de la Marina, no que apoia os autonomistas, o que lle causou problemas coas autoridades e acabou indispoñéndose coa maioría dos seus paisanos. En 1904 viaxa á Coruña, onde foi agasallado polos rexionalistas. De volta a La Habana, retoma as súas actividades no Diario de la Marina e foi un dos principais impulsores da creación da Real Academia Galega en 1906.

Curros Enríquez, xa moi enfermo, ingresou no hospital do Centro Asturiano ao negarse a facelo no do Centro Galego e alí morreu o 7 de marzo de 1908 e os seus restos mortais foron embarcados para Galicia.

Category:

Education

Tags:

• curros
• enríquez
• galeguismo
• contra
• iglesia
• los
• tamara
• pucho
• boedo
• manifestación
• galeguista
• divino
• sainete
• fotos
• manuel

[djxavigonzalez]

Naide se acorda da musica é do que pon a voz a ises versos.PUCHO BOEDO gracias a el que a grabou podemola escoitar oxe.

Porcerto o video moy mal producido.

[antoniomoas]

@djxavigonzalez Claro que nos recordamos de Pucho, pero logo non é dos Tamara? Ao igual que é grande Xabier Díaz e falamos de Berrogüetto.

O de moi mal producido, como nos gusta ós galegos tirarlle a merda ós demáis.

[papigil]

¡ Ola, Antonio !. Parabéns por este documental sobre a figura de Curros E., unha iniciativa moi loábel e plausíbel.

¡ Saúdos, compañeiro !.

[antoniomoas]

Xa volviche!

Agora a recuperarse do tempo perdido vendo vídeos.

Saúdos!

[esteironazom]

Un gran traballo de recopilación e lembranza de Curros, do gran Pucho e, como non, dos Tamara. Porque Pucho foi grande polos Tamara, e os Tamara por Pucho. Pero parece que ninguén lembra ao non menos grande Prudencio Romo , fundador e artifice das andainas dos Tamara.

[AnnedeBreouil]

CURROS ENRIQUEZ ES DIOS, Y PUCHO BOEDO SU PROFETA...

Non hai outro que poida cantar como Pucho a de o vello e o sapo, e non hai outro que poida contar tantas cousas aínda de actualidade como o fixo Curros...

[acentogalego]

PUCHO SEMPRE LEVAREICHE NAS CORDAS DO MEU CORAZÓN...

EN YOU TUBE TEÑO 40 VÍDEOS CON CANCIÓNS DO MEU REPERTORIO.UN CANTAUTOR NA FALA DE CUNQUEIRO

MIL APERTAS

XOÁN EIRIZ

[djxavigonzalez]

As coparacións sempre foron odiosas no se pode comparar A Xavier con Pucho.

Polo contrario tiraralle a merda iso segun teña ó nivel de vergoña ó productor do video en cuestión.

[djxavigonzalez]

Naide se acorda da musica é do que pon a voz a ises versos.PUCHO BOEDO gracias a el que a grabou podemola escoitar oxe.

[papigil]

Remataron as vacacións, Antonio. Continuaremo-lo traballo, só vendo os novos videos xa hai que facer.

¡ Apertas !.