Josep Carbonell, pare d'un noi amb Síndrome de Fatiga Crònica i Fibromiàlgia, adreça el seu missatge a la Consellera d'Acció Social i Ciutadania de la Generalitat de Catalunya, de qui depèn el CAD (Centre d'Avaluació de Discapacitats), que ignora sistemàticament aquestes malalties. La carta oberta es publica després d'un any d'haver sol•licitat una entrevista amb la consellera i haver-li estat denegada. El cinquè mòdul gira al voltant del tracte que reben, a l'hora de ser avaluades les seves incapacitats o discapacitats, els malalts de Síndrome de Fatiga Crònica, Fibromiàlgia i Sensibilitat Química Múltiple.
Josep Carbonell, padre de un joven con Síndrome de Fatiga Crónica y Fibomialgia, dirige su mensaje a la Consellera de Acció Social i Ciutadania de la Generalitat de Catalunya, de quien depende el CAD (Centro de Evaluación de Discapacidades), que ignora sistemáticamente estas enfermedades. La carta abierta se publica después de un año de haber solicitado una entrevista con la consellera y haberle sido denegada. El quinto módulo gira entorno al trato reciben, en el momento de ser evaluadas sus incapacidades o discapacidades, los enfermos de Síndrome de Fatiga Crónica, Fibromialgia y Sensibilidad Química Múltiple.
Tendré que parcelar mi mensaje, ya que no puedo hacerlo de una sola vez...
acá va:
byvilmus 1 year ago
Señor Carbonell, quiero FELICITARLE por varias razones, por su amor incondicional, ayuda y apoyo (y seguro que muchas cosas más) le da a su hijo. También quiero felicitarle por la valentía que tiene (a veces nos hacemos valientes a la fuerza...) de hacer estos elocuentes, acertivos y significativos ''videos'', que son una carta para la señora en cuestión, pero que han ido mucho más allá... Me emociona ver cada uno de ellos.
byvilmus 1 year ago
Quiero que usted sepa, que no sólo está defendiendo a su hijo, ''escarbando'', en información, y declarando ''justicia'' en el amplio significado de la palabra, respecto de su situación, sino, que sus ''cartas abiertas'' serán un testimonio que seguro perdurarán en el tiempo, y serán un principio en la historia de la lucha que debemos llevar a cabo quienes padecemos estas enfermedades, y que hoy en día vivimos en el ''limbo'' de la medicina y la sociedad.
byvilmus 1 year ago
Dios bendiga su vida, la de su luchadora esposa y por supuesto la vida de su hijo. Y a traves de este pequeño mensaje, por favor, de mi parte, hagale llegar un gran abrazo, suave, (por las razones que usted y yo conocemos de sobra...) pero cargado de mucho amor y paz.
Hay un versiculo biblico que dice: ''lo que es imposible para los hombres, es posible para Dios'' (lucas 18:27) Al cual me aferro, con las pocas fuerzas que tengo, cada día, para no desmayar...
Vilma (Chile)
byvilmus 1 year ago