:: Całą płytę można pobrać z www.literatyzm.pl :: Audi Vide Sile (nielegal, 2011) :: Litery: Autor :: Muzyka: Anno Domini Beats ::
Tekst:
"Tonight we remember those who gave their blood to defend this country. Hail the victorious dead!"
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
Dumnie prąc na przód, na przekór wszystek
Przez znój i trud ich głos i szczęk
Nie patrząc na znaki istnie nieprzychylne
Przecierają te szlaki, których na mapach nigdzie
Od bezpiecznych krain, nie patrząc, daleko
Lecz to, co się w nich pali, rozgrzewa każdego
Gotowi do każdej batalii, choćby w noc zimną
Nikt by nie zamilkł, choć wszyscy milkną
I ciszą tą ogromną tworząc hałas straszny
Spojrzeniem osądzą zostawiając martwych
A gdy już wyszli otwierając tajemnice
Znów zamilkli, zagłuszając ciszę
I skrzydła swe rozpostarł złowrogo Anioł Śmierci
I posiał postrach, gdy otwierano ostatnią z pieczęci
Lecz bez lęku dalej kroczą w imię swej idei
Niosąc dniem i nocą chorągwie w wierze wbrew nadziei
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
Łomot przeraźliwy i głuche dudnienie
Dźwięki te budziły ogromne nadzieje
Jak ptaki oni, jak skrzydła ich oręż
Choć nie mieli broni i przebywali dołem
Hałas czyniąc straszny, jakoby zew ich zemsty
Chorągwie ich maszty, a ziemia okręty
I falą tą sącząc jak ze źródła
Siły swe łącząc w jednego ducha
Tak ubrani w piękną braterskość
Poczęli walczyć, a odwaga i męstwo
Biły od nich blaskiem oślepiającym wrogów
A idea z trzaskiem słała do grobów
Jak ciemna kostucha tym ślepcom dawała
Opowiastki snuła, a potem odbierała
Lecz zabrać jednego, nie była w stanie
Ożyj legendo i nieś swe przesłanie
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
Tak zuchwali i dostojni, tak śmieli
Za swe wojny wciąż ginęli
I choć czyny ich wielkie, i choć tak wspaniałe
Równie wielkie serce, ale krótka pamięć
Oni bezimienni, bez żadnych tytułów
Lecz równie wielcy i potężniejsi od królów
Dla nich korony i dla nich berła
Ci wszyscy młodzi, których sens pojednał
"Czasem słychać było tylko wrzaski i głuche uderzenia, albo harkot dławiącego się krwią. Nie chodziło o wygraną, nie chodziło o słowa."
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
A były ich setki tysięcy nużących w powodzi stali
Ich ogrom się piętrzył, jakoby potok morskich fali
Wiatry nieprzychylne wiały, lecz w imię szli ciągle
I zdało się słyszeć w oddali: wznieście w górę swe chorągwie!
Loading...
5:16
Autor - Abecadło (feat. Kolektyw)by KrolAlfabetu188 views
Link to this comment:
All Comments (0)