Bijan Najdi, هندسه ی روستا ,با صدای, بیژن نجدی

در خت مرا سبز می خواند پرنده ترا آواز ، علف مرا دیده است که راه می رفتم برتقدس زمین و علفزاران ، باران از تو می پرسد که نامش چیست ؟ هنگام که می بارد بر هندسه روستای من ، خطوط شکسته مالرو ، دست ها و پیشانی ، انحنای پل ، استخوان گردن و پشت زنان روز وجین ، استوانه، ناودان خیس و بلند ، مکعب، قهوه خانه ها میخانه های چای ، مخروط، بام های گالی پوش ،کلاه کهنه پشت درخت توت ، سهمی، دود چپق ، چند ضلعی های آب و گل ، زیارت بوی برنج ،و بیضی آئینه بیضی، دریاچه آرامی که موهایت را در آن شانه کنی، برگ مرا گیاه می داند پرنده ترا پرواز ، آب مرا دیده است که تور از دریا کشیده ام ، و خشونت صیادان از گونه هایم چکیده است ، نمی رسی که پوست ترا بر تنم کنند مه ، نمی آیی از سوخته های چوب که بگیرمت خاکستری دود پوشیده ، نیمی از من نشسته بر پله های ابر ، به نیم دیگر نهان در هندسه روستا می نگرد.... زنده یاد, بیژن نجدی شاعر و نویسنده معاصر ایرانی بود. او کارشناس رشته ریاضیات و دبیر دبیرستانهای لاهیجان بود. او برنده جایزه منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی نیز شده‌است (۲۴ آبان ۱۳۲۰ در خاش - ۳ شهریور ۱۳۷۶ در لاهیجان) . "بیژن نجدی" خودش را این طور معرفی می کند
من به شکل غم انگیزی "بیژن نجدی" هستم.متولد خاش،گیله مرد هم هستم،متولد۱۳۲۰ سالی که جنگ جهانی دوم،تمام شد

Category:

People & Blogs

Tags:

• Bijan Najdi
• شعر خوانی
• هندسه ی روستا
• بیژن نجدی