Alert icon
We're changing our privacy policy. This stuff matters.  Learn more  Dismiss

Ərdəbil qırçıları - Abbas Atilay (اردبیل قیرچیلاری)

Loading...

Sign in or sign up now!
Alert icon
Upgrade to the latest Flash Player for improved playback performance. Upgrade now or more info.
100 views
Loading...
Alert icon
Sign in or sign up now!
Alert icon

Uploaded by on Nov 27, 2011

Azadlıq Radiosu: Bunu bir dəfə yazmışdım, amma Ərdəbildə insanların gözü qarşısında işləyən, amma onların görə bilmədiyi qırçıları, kərpic daşıyan qocanın fotoları yenidən xatirələr haqqında yazmağa həvəsləndirdi məni.

Xatirələr taleni formalaşdıran bir qüvvədir mənim anlamımda. O, təhtəl-şüurun keçmişindən elə boylanır ki, insanın gələcəyi onun keçmişdə yazılmış alın yazısına dönür. Və gələcək olur həmin insanın keçmişinin gələcəkdəki indiki zamanı.

Sonuncu günüm idi Ərdəbildə. Şeyx Səfi türbəsinin ətrafında gəzirdim. Ətrafda yenidənqurma işləri aparılırdı. Əksəriyyət üzü dərin qırışlarla bəzədilmiş yaşlılar idi. Bəziləri orta əsrlər dövrünə xas formada uçmuş kümbəzləri yenidən bərpa edir, bəziləri isə tavanı daman damın üzərinə qır tökürdülər. İş vaxtı olduğu üçün onlara mane olmaq istəmirdim, amma onlarla ünsiyyət istəyim mənə bütün qaydaları sındıracaq qədər güclü idi.

Əsasən yaşlılarla danışırdım. Çox mehriban insanlar idi. Sanki tarixin bütün toz-torpağını üst-başlarından silib onun altında gizlin qalmış keyfiyyətlərini üzə çıxarmaq istəyirdilər.

Sonra qırsalanları çəkmək üçün damın üzərinə çıxdım. Əvvəl onlardan biri qoymadı, sonradan mənə etiraf etdi ki, məndən şübhələnib, səmimiliyimə inanmırmış.

Çox sevinirdilər Bakıdan olduğumu biləndə. Hətta o qədər mehriban idilər ki, məni evlərinə qonaq aparmaq üstündə mübahisə edirdilər. Sonra mənim tələsdiyimi görüb vaxtından əvvəl nahar etmək istədilər, amma mən sadəcə çay içəcəyimi bildirdim.

Bir səhnə oldu, hansı ki, heç vaxt unutmayacağam onu: yerdə oturmaq istəyirdim, amma şalvarım qıra bulaşa bilərdi. Bunu görən kimi, onlardan biri üst paltarını çıxarıb yerə sərdi. Sizin üçün adi ola bilər, amma həmin anda mənə göstərilən bu səmimiyyətdən qanım donmuşdu.

Sonra çay içdik onların mazutlu üzlərindəki səmimiyyəti izləyərək.

Onlar adi fəhlə, qırçılar idi, alın tərini mazuta, palçığa qatıb çörəyini qazanan vicdanlı, ləyaqətli insanlar. Bəşəriyyətin indiyədək qazandığı ən böyük uğur da bax budur.

http://www.azadliq.org/content/article/1892137.html

  • likes, 0 dislikes

Link to this comment:

Share to:
see all

All Comments (1)

Sign In or Sign Up now to post a comment!
Loading...

Alert icon
0 / 00Unsaved Playlist Return to active list
    1. Your queue is empty. Add videos to your queue using this button:
      or sign in to load a different list.
    Loading...Loading...Saving...
    • Clear all videos from this list
    • Learn more