Nocturne
De enige die mij voor altijd wou
is doodgegaan vannacht, om kwart voor drie.
Ik had haar nieuwe longen beloofd,
een prettig hart, een knappe hals.
Wat moet ik met dat alles nu?
Wat moet ik met haar spelden en haar ringen,
haar nagellak, haar bodymilk?
Of met haar nachtpon die, nog nieuw,
toch al de sporen droeg van oude lust?
En wie zal nog haar ogen willen
die tot het laatst maar bleven smeken:
bedaar, mijn lijf, laat mij met rust.
Er is geen kast, geen pakhuis groot genoeg
voor al die ledematen en organen
die stierven om te mogen spoken.
Een lichaam heeft te veel details.
Men kan het niet verzamelen.
Maar kwart voor drie, of bijna toch.
Ik deed alsof ik sliep. Zij niet.
Zij ging, zo opgelucht en ingetogen,
alsof zij in zichzelf een deuntje zong.
meisjes, jullie hebben da prachtig gedaan! het lijkt of ik echt dood ben:s .....brrr ik krijg het er nog steeds ijskoud van!grtz evelyn
AvwMeisjes 4 years ago