Απ το ανοιχτό παράθυρο μου κοιτάζω τα σύννεφα και πέφτουν στάλες χωρίς να καταλάβω αν είναι απ τα μάτια μου ή από τον ουρανό στα λουλούδια που καλλιεργεί στο δικό της παράθυρο η κοντέσσα Εστερχάζυ, ακριβώς κάτω από το δικό μου δωμάτιο.Ο γιός της κοντέσσας, μαθητής που διάβαζε στο παραθύρι, είδε τις στάλες, γύρισε και με κοίταξε και μου χαμογελάει.Η κοντέσσα έκλεισε βιαστικά το παράθυρο, τον πήρε μέσα και του δειξε τα σκυθρωπά πορτραίτα των προγόνων του θυμίζοντας του πως ποτέ ένας Εστερχάζυ δεν χαμογελάει στον ουρανό.
Καταπληκτικό τραγούδι!! Με όμποε και φαγκότο πρώτη και δεύτερη. Από έναν αθάνατο Μάνο!!
hdimopoulos 1 year ago 2
τι μαγικη μουσικη ....
alexispirpilis 1 year ago
Μερικές φορές τα λόγια είναι τόσο φτωχά..
alexiato1987 2 years ago 2