"Jesienna zaduma"Elżbieta Adamiak CMENTARZ CHODZIESKI w mojej fotografii

Wędrowiec,
na istnienie spojrzawszy - z ukosa.
Wszedł na cmentarz: śmierć,
trawa, niepamięć i rosa.
Był to cmentarz Okrętów.
Pod ziemią wrzał głucho
Trzepot żagli,
pośmiertną gnanych zawieruchą.
Wędrowiec czuł,
jak wieczność z traw się wykojarza.
I ciszę swą do ciszy dodając cmentarza.
Przeżegnał to,
co bliżej: pszczół kilka, dwa krzaki
I na pierwszym grobowcu czytał - napis taki:
»Zginąłem nie na ślepo, bo z woli wichury -
I wierzyłem, że odtąd nie zginę raz wtóry.
Że znajdę przystań w śmierci a śmierć w tej przystani.
Ale śmierć mię zawiodła!
Umarłem nie dla niej!
Trwa nadal wiatr przeciwny i groza rozbicia.
I lęk, i niewiadomość,
i wszystko prócz życia!
Szczątki moje podziemne, choć je nicość nuży,
Jeszcze godne są steru i warte są burzy,
Nikt nie wie,
gdzie ten wicher,
który żagle wzdyma?
Kto raz w podróż wyruszył - już się nie zatrzyma.
Znam tę głąb,
gdzie się Okręt mocuje nieżywy.
Snu - nie ma!
Wieczność - czuwa!
Trup nie jest szczęśliwy!
Za wytrwałość mych żagli, które śmierć rozwija.
Przechodniu,
odmów - proszę - trzy Zdrowaś Maryja!«
Wędrowiec dla nikogo zerwał liście świeże
I ukląkł, by żądane odmówić pacierze.
'Cmentarz'- Bolesław Lesmian

Category:

Music

Tags:

• miłość
• ludzie
• blogi
• muzyka
• fotografia
• folk music

[amabka]

trudno to komentować, ale niektóre starsze groby to małe arcydziełka sztuki.

[danutapiaski]

dziękuje  tak mie naszło... smutek jesienny i....

[krysia71224]

BRAVO  !!!!!!!!!!!!