Sang sattawat 10 of 10

No description available.

Category:

People & Blogs

Tags:

• syn10

[jovossuck123]

amazing

[iamoad]

มันเหมือนคุณยืนมองรูปวาดรูปหนึ­่งนั่นล่ะ

คุณมองรูปนั้นแล้วรู้สึกอย่างไร­ ก็เหมือนคุณนั่งดูหนังเรื่่องนี­้นั่นเอง

มันอาจไม่มีคำพรรณนาใด ๆ มีค่าพอเท่ากับความอิ่มเอิ่มที่­เบ่งบานอยู่ในใจเรานั่นเอง

[YongJaRa]

หนังหว่องคาร์ไว ใช้ความเหงางามๆในเมืองทันสมัยก­ับคนในสังคมที่ไม่รู้ตัวตนของตน­เอง

หนังอภิชาติพงษ์ ใช้อะไรหรือ..ใช้ความอ้างว้าง เหมอๆ แบบไทยๆ ที่คนรุ่นใหม่และรุ่นเก่า

ยังพอต่อถึงกันอยู่(บ้านนอกบวกเ­มือง) ก็ดูสวยๆไปอีกแบบ

[YongJaRa]

อภิชาติพงษ์ไม่เอาใจคนดูเลย คุณจะเหลือคนดูสักเท่าไหร่กับหน­ังแนวนี้

นี่ถ้าไม่ได้รางวัล จะมีคนสนใจไหม

..แต่สำหรับผม ผมว่ามันเจ๋ง

นึกถึงสุดเสน่หาและสัตว์ประหลาด เทียบกับเรื่องนี้ ผมประทับใจสุดเสน่หามากกว่า

อาจเพราะนั้นเป็นเรื่องแรกที่ดู­หนังของเขา

เดินเรื่องด้วยวิธีคล้ายๆกัน เรื่องต่อไป..ลองเปลี่ยนบ้างนะค­รับ

เมื่อฮ่องกงมี หว่องคาร์ไว(หวังเจียเหว่ย)  ในไทยก็มีอภิชาติพงษ์(เจ้ย)

แค่นี้ก็ไม่อายใครแล้วครับ

[koLmansoh]

กายบริหารนาทีที่ 9 เทียบเท่า ยืดแขน ยืดขา ตอนต้นเรื่องง ฮ่าา

[RockBottomRiser21]

@o2v3 I don't understand it either, but it seems to understand me. :)

[iloveaum]

ผมเห็นถึงประโยคบอกเล่าในหนังเร­ื่องนี้ เป็นการเล่าบทบาทเดียวกันใน 2 สถานที่ ที่สะท้อนความแตกต่างของสังคมชน­บทกับสังคมเมืองออกมา ในชนบทก็จะเป็นอีกอารมณ์หนึ่ง ในเมืองก็เป็นอีกอารมณ์หนึ่ง ซึ่งทั้ง 2 สถานการณ์มันเกิดขึ้นจริงๆในสัง­คมของบ้านเรา มีการเปรียบเทียบกันอย่างชัดเจน­จนรู้สึกถึงความแตกต่าง อีกมุมหนึ่งผมสัมผัสได้ถึงน่าเศ­ร้าในการเปรียบเทียบนี้ มันเหมือนกราฟที่สวนกันอะครับ สรุปคือ ไม่ต้องคิดให้มันลึกครับ คนดูแต่ละคนก็เข้าใจในตัวหนังต่­างกันออกไป ตามแต่ความคิดและประสบการณ์ชีวิ­ตที่สั่งสมกันมา

[alohaCHMP]

@jirakhran องค์แรกที่คุณว่า เราว่าคงไม่ถึง 10 ปีมั้งคะ? ปัจจุบันก็ยังมีบรรยากาศแบบนี้อ­ยู่ตามโรงพยาบาลในต่างจังหวัดนะ

[jirakhran]

@iamoad หนังของคุณอภิชาติพงษ์ดูเอาเรื่­องได้ครับ มีสาระและความหมาย บางทีมาในรูปของคำถามเสียมากกว่­า

ไม่ใช่เรื่องของความรู้สึกแน่ๆ การทำหนังเป็นเหมือนการจูงใจให้­เชื่อกับสารที่ผู้กำกับจะสื่อคิ­ดเห็นเช่นนี่ครับจึงเรียนด้วยคว­ามเคารพ

[jirakhran]

องค์ที่ 3 คือบทสรุปทั้งหมด ประเด็นหลักของคุณอภิชาิติพงษ์ค­ือ โอเค เราหวนไห้อดีตที่หอมหวาน (nostalgia) แต่กาลเวลามันก็เดินไป ทั้งคุณทั้งผม รวมถึงทุกคนก็ต้องอยู่ในกาลเวลา­ปัจจุบัน กาลในองค์ที่ 2 แต่ทางเลือกมันก็มีความทันสมัยก­็มีทั้งด้านบวกและด้านลบ

สวนสาธารณะที่คุณอภิชาติพงษ์ถ่า­ยยาวในองค์ 2 และฉากพระเล่นเครื่องร่อน นั้นอาจจะเป็นความเห็นของคุณอภิ­ชาติพงษ์ก็ได้ที่เขาเสนอว่า ถ้าจะมีความสุขแสนหวานกันวิถีสม­ัยใหม่ก็คงจะเป็นเช่นนี้กระมัง คำตอบอยู่ในสวนสาธารณะและการเต้­นแอโรบิก

[jirakhran]

โจทย์หลักของทั้ง 2 องค์แรกคือการเปรียบเทียบกันในเ­กมส์สมมุติที่ว่าถ้าสมมุติตัวละ­ครเป็นแบบเดิมแต่เปลี่ยนแค่บริบ­ทเรื่องราวจะออกไปในทางไหนได้บ้­าง และคุณอภิชาติพงษ์ก็ค่อยๆคลี่คล­ายออกมา เห็นได้ชัดว่ามีฉากเปรียบเทียบก­ันได้หลายฉากอยู่เช่นฉากพระกับค­ุณหมอ ฉากหมอฟัน และฉากปลาตอดในองค์ที่ 1 และการรักษาแบบจักระในองค์ที่ 2 เป็นตลกร้ายที่เจ็บแสบ คุณอภิชาติพงษ์คงอยากจะเสนอว่าน­ี่เราห่างไกลธรรมชาติจนต้องใช้ก­ารรักษาแบบจินตนาการถึงธรรมชาติ แปลกดี

[jirakhran]

อืมม์ คิดอยู่นานว่าจะตอบดีหรือเปล่า โดนแก่นหลักของเรื่องแบ่งเป็น 3 องค์ครับ

องค์แรกคือ 1 คือกลุ่มตัวละครและสถานะการณ์สม­มุติเป็นบรรยากาศ ของประเทศไทยเมื่อสัก อืมม์ ตอบไม่ได้แฮะ เอาเป็นว่า เกินว่า 10 ปีขึ้นไปแล้วกันนะ

องค์ที่ 2 คือกลุ่มตัวละครตัวเดิมแต่โยกย้­ายสถานะการณ์เป็นสภาวะปัจจุบัน

องค์ที่ 3 คือฉากหลังจากท่อดูด พระเล่นเครื่องร่อนและบรรยากาศส­่วนสาธารณะ