Gwiazdy oczu moich spadają...

W montażu wykorzystano utwór "Śpiący Jednorożec"
Tekst: Halina Poświatowska ; Muzyka: Aleksandra Kwaśniewska & The Belgian Sweets.

Halina Poświatowska (ur. 9 maja 1935 w Częstochowie, zm. 11 października 1967 w Warszawie), poetka polska, jedna z najważniejszych postaci polskiej literatury powojennej.

Urodziła się w Częstochowie jako Helena Myga (imię oficjalnie zmieniła, gdy wróciła z USA). Kształciła się w gimnazjum "Nauka i Praca", a po jego zamknięciu w żeńskim Liceum im. Juliusza Słowackiego w Częstochowie. Z powodu choroby serca większość swojego życia spędziła w szpitalach i sanatoriach, gdzie też poznała swojego przyszłego męża Adolfa Ryszarda Poświatowskiego, którego poślubiła w Częstochowie 30 kwietnia 1954. Po dwóch latach małżeństwa, w wieku 21 lat, została wdową. W 1958 r. Poświatowska przeszła skomplikowaną operację serca w Stanach Zjednoczonych. Została tam 3 lata i studiowała w Smith College w Northampton. Po powrocie do Polski podjęła studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Z Krakowem związane są ostatnie lata jej życia, pracowała wówczas na uniwersytecie. W 1967 stan jej zdrowia był na tyle niepokojący, że podjęto decyzję o kolejnej operacji serca. W osiem dni po przeprowadzonym w Warszawie zabiegu zmarła - miała zaledwie 32 lata.

Zadebiutowała w 1956 publikując swoje wiersze w Gazecie Częstochowskiej (za jej odkrywcę uważa się krytyka literackiego i poetę Tadeusza Gierymskiego). Jej pierwszy zbiór poezji, Hymn bałwochwalczy, pojawił się rok później i zebrał przychylne opinie krytyków i poetów. Następne wiersze zebrane zostały w trzech kolejnych tomikach poezji: Dzień dzisiejszy (1963), Oda do rąk (1966) i Jeszcze jedno wspomnienie (1967).

Głównymi motywami jej poezji były przeplatające się wzajemnie miłość i śmierć. Świadoma swej kruchości Poświatowska dawała wielokrotnie wyrazy sprzeciwu wobec nieugiętego losu. Ubolewała nad niedoskonałością ludzkiego ciała, ale i umiała wykorzystać każdy moment przemijającego życia. W swych utworach nie pomijała także swojej kobiecości, pisała o sobie i innych kobietach, kobietach-bohaterkach. Wszystko to osadzone było w głębokich przemyśleniach filozoficznych. Poezja Haliny Poświatowskiej stanowi przejmujące studium natury ludzkiej, kobiety pragnącej miłości i kobiety świadomej swej śmierci.

Polecam serwis internetowy poświęcony Haśce: http://www.koniczynka.art.pl/

Category:

Film & Animation

Tags:

• Śpiący
• jednorożec
• halina
• poświatowska
• haśka
• Aleksandra
• Ola
• Kwaśniewska
• belgian
• sweets

[lynnpeaks]

Zbeszcześciła piękną poezję. Ma głos jak lalka Barbie. Ohyda. Zabiłabym!

[KasiaLato]

A moim zdaniem to fantastycznie, że poezja Haśki żyje...między innymi dzięki tego rodzaju projektom muzycznym. I chylę czoła przed wszystkimi artystami, którzy po te teksty sięgają. Jestem wdzięczna artystom takim jak Pani Ola czy chociażby Janusz Radek, że odnajdują w wierszach Haliny Poświatowskiej, tę niesamowitą wrażliwość i potrafią ją w swoich piosenkach ukazać ;)

Co do epitetów...cóż...kwestia gustu...

[arek7830]

Zrobiłaś piękny ,mądry i wielce refleksyjny film Kasiu. Wstrząsająca jest ta biografia człowieka,pięknej kobiety i wielkiej poetki,jej tragiczny i beznadziejny wyścig z czasem o życie.Ja wierzę że " Gzieś Ponad Teczą" tworzy Ona poezję o jakiej tu na ziemi nie mamy bladego pojęcia .6/6

[mattroberts1980]

Simple and beautiful

[reaverblood]

to jak wiatr na ktory czekamy, sliczne ...........

[cutiganufee]

Była nie tylko wspaniałą poetką, ale także przepiękną kobietą. Żałuję że nie urodziłem się przed wojną. Cudownie byłoby ją poznać.......

[Adelajdah]

ona strasznie fałszuje! :/

[Poetpol1]

Pięknie pokazałaś poetycki przekaz. Wrażliwość duszy czuje się i namiętne pocałunki w zatroskanym jej życiu również. Dziękuję./

[kirkewrozka]

Tym bardziej, że cała jej poezja erotyczna to krzyk tęksnoty za męskim ciałem, za spełnieniem. Nie pasuje mi tu ten sentymentalizm i romantyzm. Przecież Haśka taka nie była.

[kirkewrozka]

Ech nie pasuje mi ta interpretacja do Haśki. Jeśli ktoś by poczytał jej listy i wspomnienia, to łatwo byłoby dojść do wniosku, że jej poezja była bardzo emocjonalna, gdy czytała swoje wiersze głos jej się rwał, urywał...To jest zdecydowanie za grzeczne jak na poezję kobiety, której jednym z ulubionych słów było słowo "g...".

[AniaEmocja]

Często tu powracam.... i dumam nad przemijaniem nad zbyt wczesnym odchodzeniem..

Halina Poświatowska umarła mając

tak jak ja teraz 32 lata...

Przejmująca jest poezja

tej pełnej wrażliwości,

pięknej kobiety..

CZYNI JĄ NIEŚMIERTELNĄ....

[tirrramisu]

Cudne.

Delikatny głos, ładna linia melodyczna, wspaniałe slajdy, no a ponadto poezja na najwyższym poziomie!