Στον δεύτερο δίσκο των αδερφών Κατσιμίχα «Όταν σου λέω πορτοκάλι να βγαίνεις», βρίσκουμε το ορχηστρικό με τίτλο «Εχεμύθεια».
Οι Κατσιμίχα σημειώνουν: «Πέρσι τον Αύγουστο, αργά, με τη θερμή δροσιά του απογεύματος, η «Εχεμύθεια» του Ανδρέα Εμπειρίκου μας ψιθύρισε την κρυμμένη της μουσική. Την αφιερώνουμε στον ποιητή».
ΕΧΕΜΥΘΕΙΑ
Με την ριπή του άνεμου στα μαλλιά
της γυναικός που στροβιλίζεται μεσ' το σαλόνι
και παίρνει τη ζωή όπως της έρχεται
Και με στολίδια και παιδιά
που την λατρεύουν κι όλο λέγουν τ' όνομά της
Και με τους άντρες που σηκώνουν
το χέρι όρθιο στον ουρανό
μεσ' την εξαίσια λειτουργία των παλμών τους
στον στρόβιλο του βαλς που πλησιάζει
τα στήθη τους στα στήθη της γυναίκας
Το κομμάτι είναι το μόνο ορχηστρικό του δίσκου. Ένα κομμάτι διάρκειας 2 λεπτών, με τη γνώριμη φυσαρμόνικα του Πάνου να παίζει αρχικά το θέμα και να ολοκληρώνεται από μια τρομπέτα. Δεν πρόκειται για μελοποίηση του ποιήματος, αλλά γι αυτό ακριβώς που περιγράφουν οι Κατσιμίχα: την κρυμμένη μουσική του. Η απόπειρα της μουσικής αποκωδικοποίησης του ποιήματος του Ανδρέα Εμπειρίκου, προσθέτει στο δίσκο των αδερφών Κατσιμίχα την αίσθηση ότι θα υπάρξει και συνέχεια: κάτι που τελικά έγινε λίγα χρόνια αργότερα στον επόμενο δίσκο τους, τον «Απρίλη, ψεύτη!» (1989).
wraios!
kitharodos21 2 years ago