04. Jakob Moneta - Sindikata Laboro en Palestino

Sindikata Laboro en Palestino

Tie mi kunorganizis la strikon. Kaj paralele mi pasigis la noktojn kun la filino de la plej granda posedanto de oranĝo-plantejoj. Ni babilis, kaj ŝi absolute estis sur nia flanko. Poste ŝi fariĝis membro de la marksista labor-rondo, kiu fondiĝis en iu maldekstra cionista organizaĵo. Oni ne forgesu, ni estis en Palestino kaj ni fakte faris politikon. La angloj arestis min kaj aliajn, kiuj forlasis la kibucon. Ili arestis ĉiujn, kiuj ne plu estis cionistoj, tuj kiam ili eksciis pri tio. Kaj ni ĉesis esti cionistoj dum la araba ribelo en 1936-39. Ĉar ni diris: „Kio do okazas en ĉi lando? Kial ĉiuj estas kontraŭ ni?" Kaj fakte la angloj intervenis tuj arestante la ne-cionistojn. Do, mi estis internigita dum pli ol 2 jaroj. La aliajn ankaŭ restis 1 jaron, aŭ jaron kaj duonan. Ĉio laŭ leĝo, kiun la angloj jam aplikis en Hindio. Sen tribunalo oni povis esti arestita kaj malliberigita dum duona aŭ tuta jaro, kaj tio povis esti plilongigita kontinue. Kiam mi estis arestita, mi renkontis la ĉefon de la komunista partio, kiu jam estis mallibera dum 6 jaroj. Ĉiun jaron ili simple daŭrigis la malliberon por plia jaro. Ni nur liberiĝis post la germana atako kontraŭ Rusio en la dua mondmilito. Tiam fine la angloj sendis oficistojn, kiuj ekzamenis ĉiun kazon aparte. Antaŭe neniu rigardis, kion ni faris, kial entute ni estis arestitaj. Tiam multaj estis liberigitaj. Poste ĉiuj. Ni povis aliĝi al la brita armeo, sed mi rifuzis. Multaj komunistoj aliĝis. Neniel mi volus reveni Germanion en brita uniformo. Se reveni, tiam nur kun la laborista klaso. Ni ja havis la revon, daŭrigi la revolucion de novembro 1919, kiu fiaskis, kaj sukcese fini ĝin. Ni revis pri socialisma Germanio ankaŭ en la Okcidento, tio estis nia celo. La juda junulara movado ja estis sendinta multajn homojn al Palestino, homojn el tute diversaj grupoj. Oni trovis religiajn, ili parte eniris religiajn kibucojn. Oni trovis socialdemokrate orientitajn. Ankaŭ tie troviĝis tiaj kibucoj. Ili organiziĝis en Muchatis, tiu granda kibuc-organizaĵo. Ekzemple „En Ĥarod" , tiu kibuco, kie mi estis unue, apartenis al ĝi, kaj fakte ĝi estis socialdemokrata. Kontraŭe la kibuco, kie ni estis poste, „Haŝomer Hacair", tio estis maldekstraj socialistoj. Kaj ili havis fundamente alian politikon rilate la arabojn. Ni subtenis, ke araboj membriĝu en la sindikato „Histadrud", kion la aliaj kontraŭis. Ili ne akceptis arabojn kiel membrojn.Ili diris: „Ho, araboj simple havas multe pli malaltajn salajrojn." Ĉiajn ajn pretekstojn, kaj simple ne membrigis ilin, dum ni favoris membriĝon. Alia konflikto kiun ni havis, estis la problemo ĉu du-nacia ŝtato, aŭ ĉu juda ŝtato?

Category:

People & Blogs

Tags:

• esperanto
• SAT