میراث ایرانم سام و نریمانم کوروش نمیمیرد تا من نگهبانم ایرانو بر بادش ندیم حیف طلوع جمعه تو جنگل سبز یه شیر رو کشتند خورشید رو بردن دور از تو ومن. یک بار دیگه چشمان مردم تاریک و کم سو. این بی گناهان چه ها کشیدن زیر بار اندوه. حیف حیف از تو ای ایران ما حیف میراث قوم آریا حیف. باز کشت و کشتار شد ملت عزادار شد. به جرم آزادی گرفتار شد. خدا به جرم باورش یه بچه رو از مادرش نگیر. نزار جوون وطنم بشه پرنده ی زمین گیر.
Link to this comment:
All Comments (0)