Θυμάμαι ένα σπίτι δίχως στέγη και τοίχους
γεμάτο αίμα γεμάτο πόθους
νικημένους, αστείους
Θυμάμαι ένα σπίτι που ράγιζε από αγάπη
όταν μέσα του ουρλιάζαν
δολοφόνοι παλιάτσοι
Θυμάμαι ένα σπίτι που γιάτρευε τη θλίψη μου
στη στοιχειωμένη του σιωπή
Μα δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν πέρασα ποτέ μου από εκεί
Δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν έζησα ποτέ μου μέσα εκεί
Θυμάμαι ένα σπίτι με βγαλμένες τις πόρτες
που κρύβονταν μέσα του οι ανίκανες ώρες
ένα σπίτι μεθυσμένο απ' τα χνωτα της νύχτας
να ζητάει στο σκοτάδι τη σκιά της αλήθειας
Θυμάμαι ένα σπίτι που γιάτρευε τη θλίψη μου
στη στοιχειωμένη του σιωπή
Μα δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν πέρασα ποτέ μου από εκεί
Δεν θυμάμαι, δεν θυμάμαι
Αν έζησα ποτέ μου μέσα εκεί
Link to this comment:
Video Responses