Ένα εργοστάσιο που επεκτεινόταν παράλληλα με την πόλη που μεγάλωνε.
Εκτός από λιπάσματα παρήγαγε φυτοφάρμακα και γυαλί. Χαρακτηριστικό είναι
ότι σε κρυφές μετρήσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ την δεκαετία του 80, ευθυνόταν για το
80% των αέριων ρύπων του λεκανοπεδίου. Και μάλιστα, ειδικών ρύπων, όπως το
φθόριο που ενοχοποιείται για τον καρκίνο των οστών.
Δίπλα, εκτείνονταν οι εγκαταστάσεις της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ, με κάθετη παραγωγή
τσιμέντου. Πιο κάτω το εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος της ΔΕΗ,
που χρησιμοποιούσε μαζούτ για τη λειτουργία του, ενώ λίγο πιο δίπλα από τα
λιπάσματα , οι δεξαμενές καυσίμων και ορυκτελαίων της SHELL (τώρα της BP),
το εργοστάσιο παραγωγής γύψου (γυψάδικο)και παραδίπλα τα «Ταμπάκικα», οι
βρομερές βιοτεχνίες επεξεργασίας δερμάτων. Έτσι έκλεινε το τοπίο της βιομηχανικής
ευδαιμονίας μεταπολεμικά, όπου η κόλαση του Δάντη ήταν μια νησίδα
περιβαλλοντικής ισορροπίας μπροστά σ΄ αυτό το σκηνικό. Όλες αυτές οι εγκαταστάσεις
σε απόσταση 1 χλμ, σε ευθεία γραμμή από το κέντρο του Πειραιά και
βέβαια, μέσα στη Δραπετσώνα και στο Κερατσίνι (περιοχή Χαραυγής).
Οι δε ιατρικές ειδικότητες που ευδοκίμησαν στις περιοχές, ήταν αυτές του
ειδικού πνευμονολόγου, οφθαλμίατρου και ειδικού παθολόγου για τους καρκί
νους. Χαρακτηριστικό για το φθόριο ήταν το εξής: Οι παιδίατροι της περιοχής
συνέστηναν - πάντα σε ατομικό επίπεδο -- στις μητέρες να αποφεύγουν τον θηλασμό
και να προτιμούν τα βιομηχανικά γάλατα, επειδή το φθόριο περνάει στο
μητρικό γάλα με απρόβλεπτες συνέπειες για τα μωρά. Λέμε σε ατομικό επίπεδο,
γιατί ποτέ δεν υπήρξε δημόσια φωνή καταγγελίας από γιατρό για την κατάσταση
αυτή, ποτέ δεν υπήρξε έρευνα και μελέτη από την μεριά του κράτους για
τις επιπτώσεις στην υγεία, τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα, των κατοίκων
αλλά και των εργαζομένων, που είχε η αναγκαστική έκθεσή τους στους ρύπους
των βιομηχανιών αυτών. Ένα παράδειγμα για την εγκληματική αποσιώπηση από
τη μεριά του κράτους, των φορέων του, αλλά και των δήμων, των επιπτώσεων
στην υγεία, είναι οι διάφοροι καρκίνοι, παθήσεις του αναπνευστικού και οφθαλμολογικές,
που πρόσβαλαν τους αγρότες μετά την εντατική χρήση λιπασμάτων
και φυτοφαρμάκων. Ας φανταστούμε τα μεγέθη στους ανθρώπους που ζούσαν
και εργάζονταν δίπλα και μέσα στη βιομηχανία παραγωγής αυτών των προϊόντων.
Ένα από τα κύρια επιχειρήματα των ιδιοκτητών των Λιπασμάτων την δεκα
ετία του ΄80 που υπήρχε το αίτημα για το κλείσιμο του εργοστασίου, ήταν το
εξής: «Εσείς ήρθατε και κατοικήσατε στην περιοχή, εμείς προϋπήρχαμε»!
Από το 1899 έως το 1911, οι έρημες περιοχές της ακατοίκητης τότε Δραπετσώνας,
το σύνολο της ακτής από τον Άγιο Διονύσιο μέχρι τον όρμο Ηρακλέους,
καταλήφθηκε από βαριές βιομηχανίες και λιμενικές χρήσεις. Η πόλη του
Πειραιά μεγάλωνε παράλληλα με το εργοστάσιο Λιπασμάτων, που ξεκίνησε τη
λειτουργία του το 1910, σε μια έκταση λίγων τετραγωνικών μέτρων και έφτασε
μέσα σε λίγες δεκαετίες να καταλαμβάνει το ένα τέταρτο του δήμου Δραπετσώνας,
δηλ. 254.000 τ.μ. Να σημειώσουμε εδώ πως η Δραπετσώνα χαρακτηρίστηκε
ως δήμος τη δεκαετία του 1950. Μέχρι τότε ήταν συνοικία του Πειραιά. (Το
1952, υπήρχαν στην περιοχή 2500 άθλιες παράγκες, 22000 κάτοικοι, από τους
οποίους 80% περίπου ήταν εργατοτεχνίτες και υπάλληλοι. Το 50% είχε ηλεκτρι
κό και υπήρχε παντελής έλλειψη ύδρευσης. Εφημερίδα «Χρονογράφος», 1952).
Σ΄ αυτόν τον ξερόβραχο, πετάχτηκαν και στοιβάχτηκαν στα παραπήγματα
(παράγκες), από το 1922 και για 50 σχεδόν χρόνια, οι πρόσφυγες από την Ιωνία,
την Καππαδοκία, τον Πόντο και την Αρμενία (αφού η «αποκατάσταση» των
προσφύγων στο ζήτημα της στέγης έγινε την περίοδο της δικτατορίας, τη δεκαετία
του ΄70). Μαζί με τους εσωτερικούς μετανάστες(τους φτωχούς αγρότες
που ήρθαν στην πόλη ψάχνοντας για μια καλύτερη ζωή), αποτέλεσαν την πρώτη
ύλη και φτηνά εργατικά χέρια (αφού τα χέρια περίσσευαν), για τα Λιπάσματα
και αργότερα για τις υπόλοιπες βιομηχανίες της περιοχής. Έτσι δημιουργήθηκε
αυτή η καρβουνόπολη των εργατών! Εργοστάσια και κατοικίες μαζί σε ένα χώρο!
Η πόλη του Πειραιά ήταν η προέκταση των εργοστασίων και του λιμανιού.
http://eniaioalsos.blogspot.com
Μουσική ΗΧΟΡΥΠΑΝΣΗ - ΟΡΓΗ
Loading...
3:51Δραπετσώναby ipatiaz4,860 views
Link to this comment:
All Comments (0)