Gelezen door Tine Ruysschaert. Opname uit de jaren zeventig
wees niet bedroefd wanneer het uur zal slaan
waarop de zeis des doods mij, ongemeld,
uit 's levens wei gelijk een grashalm velt
en 'k plotseling van u ben heengegaan.
Als dan een traan soms naar uw wimpers welt,
laat er uw lichte lach doorhenen gaan,
en veeg de droefheid uit uw oog vandaan,
en de herinnering als zij u kwelt.
ik heb u veel te lief gehad op aard,
om door mijn dood uw lichtheid te verdonkren,
en laat uw lieve ogen flonkren
als toen gij nog het diepst gelukkig waart.
opdat 'k, wanneer 'k u mogelijk bespied,
u nimmer zie verduisterd door verdriet.
Link to this comment:
All Comments (0)