Wszechświat w makro- i mikroskali

„Tu nie chodzi ni o życie, ni o śmierć, ni o sens i bezsens, istotę i istnienie, przyczynę i skutek, materię i ducha, serce i rozum, dobro i zło, światłość i ciemności i tak dalej i tak dalej, ale o coś zupełnie innego. Chodzi o to wszystko razem wzięte i podane na tacy". Coś nieludzkiego było w tym wszystkim. On sam, Szerucki, to przyznał, choć innymi słowami: - „I kiedy zobaczyłem tę całą jaskrawość, to nie czułem nic: ani smutku ani beznadziei, ani strachu ani przerażenia, ani radości ani nadziei, ani spokoju, ani zachwytu, ani uniesienia, ani nawet zwyczajnej obojętności. Nic. Żadnego uczucia". Więc on sam to przyznał, Szerucki, że coś nieludzkiego było w tym wszystkim, choć tego słowa nie użył, tylko inne słowa, ale które to słowa do tej właśnie nieludzkości prostą jak strzelił drogą prowadziły. Bo ta cała jaskrawość to było coś takiego zobaczonego wybitnie spoza. Z zewnątrz. Z boku, z dołu czy z góry , wszystko jedno, ale spoza koła czy też lepiej spoza elipsy, tak, spoza elipsy naszej galaktyki. „Chodzi o to wszystko razem wzięte i podane na tacy" - powiedział Szerucki. Szerucki jest tam sobie gdzieś poza i widzi, powiedzmy z góry, elipsę naszej galaktyki. To jest ta właśnie taca. Na tacy - jak owoce: melony, arbuzy, jabłka, śliwki, orzechy - ciała niebieskie: słońce, inne słońca, miliony słońc, mgławice, komety, planety, gdzieś tam wśród planet Ziemia, malutka jak wisienka, ledwie albo i wcale niewidoczna w niezliczonej hiperbolicznej ciżbie niebieskich owoców. I wtedy być może zaiste nie chodzi o to, co tam się na wisience dzieje: życie - śmierć, dobro - zło, światłość - ciemność, miłość - nienawiść, wojna - pokój i tak dalej i tak dalej, tylko o to wszystko razem wzięte i podane na tacy. I na pewno coś boskiego jest w takim widzeniu, na pewno, ale przez to może, że boskiego, to właśnie nieludzkiego. Straszliwie nieludzkiego. Bogiem się jest tylko czasami, bardzo rzadko to się zdarza i dosyć krótko to trwa, i dobrze, i tam, poza elipsą, bardzo rzadko się jest i dosyć krótko to trwa, i dobrze, i poza tymi krótkimi wypadami jest się zawsze tu, na tej planecie, i bardzo dobrze, i wtedy to już nie jest tak, wtedy to jest tak, że to jednak idzie o miłość, o życie, o dobro, o światłość, o pokój i tak dalej i tak dalej, i niedobrze, niedobrze jest z tym na planecie, słabo z tym jest, ale o to idzie, o to trzeba się bić, więc tak to jest i jeśli ja do tego doszedłem, do tego, że tak jest, a nie inaczej, to Szerucki też na pewno do tego doszedł i szybko stamtąd, spoza sfery powrócił na planetę i tak, jak go widzę, to gdzieś tam teraz w samym środku jakiegoś miasta albo na przedmieściach, na rogatkach, albo w jakiejś wsi zawieruszonej wśród lasów i pól, tak, jak go widzę, to gdzieś tam teraz bije się, walczy jak lew o miłość, o życie, o dobro, o światłość, o pokój i tak dalej i tak dalej albo nie doszedł do tego i gdzieś tam teraz, Bóg wie gdzie, kołuje sobie poza sferą albo doszedł do czegoś innego: nie do powrotu na planetę i nie do kołowania sobie poza elipsą, tylko do czegoś innego. Ale do czego, do czego można jeszcze dojść ?"

Edward Stachura "Siekierezada"

Category:

Science & Technology

Tags:

• astronomia
• kosmos
• nauka
• wszechświat

[Sadimossa]

Soundtrack to może John Butler Trio? Pytam z ciekawości, bo tak jakbym słyszała jego gitarę. Bardzo ciekawy filmik, niedawno widziałam podobny, jednak była to nieco dłuższa podróż. Pozdrawiam : )

[Yoyo378]

Gdy raz zobaczysz światło w ciemności, czegoś będzie brakować

Jednak ciągle otoczony ciemnością nie będziesz pamiętał wyraźnie czego. Bo tego tu nie ma.

Możesz wtedy udawać ze nigdy nie zobaczyłeś światła i żyć jak ci którzy widzieli tylko ciemność

Albo znaleźć światło wbrew ciemności która światła jeszcze nie widziała, a zobaczy w swoim czasie.