Steunpunt levende doden.
Deel 3: Goedzo Harry
(mompelend)Ik heb die man slechts een keer ontmoet. Ik werd getroffen door zijn passie en meelevendheid. Nou, nou, nou (instemmend knikken) dat doet wat met je...
Bastiaan: Welkom kijkers thuis, we spraken zojuist over passie en meelevendheid. twee eigenschappen die we ten volle aantreffen bij de studiogast van vanavond, de architect, filmmaker, dichter en illusionist Harry Steinberg.
Welkom Harry, mag ik Harry zeggen
Harry: Dat is mijn naam Bastiaan!
Bastiaan: Illusionist, dat woord fascineert me buitengewoon! Ik moet meteen denken aan zwarte magie, aan spectaculaire shows, aan duiven uit hoge hoeden. Ben jij een magiër van dat kaliber?
Harry: Eh, nou Bastiaan dat zijn grote woorden hoor. Maar als tienjarig jongetje heb ik ooit een optreden van goochelaar ome Jan bijgewoond. En dat optreden is me tot op de dag van vandaag bijgebleven. Die man had watervlugge vingers. Elke cent toverde hij om in een gulden. Hij kon zelfs een marmot zonder zichtbare moeite omtoveren in een chihuahua. Zijn kaartentrucs brachten hem wereldfaam en hij heeft op diverse internationale podia gestaan. Ik heb daar vast iets van meegekregen
Bastiaan: Ja, en die Ome Jan is niet de enige beroemdheid die jouw pad heeft gekruist, want jouw moeder is een zeer verdienstelijk schrijfster die, naar ik meen, reeds 54 romans en dichtbundels op haar naam heeft staan.
Harry: Je bent goed geïnformeerd Bastiaan
Bastiaan: Dank je, ik ben een grote bewonderaar van het oeuvre van je moeder. Harry, je staat bekend als belangrijkste vertegenwoordiger van het neo-constructivisme van de lage landen. Maar dit succes heeft lange tijd op zich laten wachten. Je hebt tien jaar in New York gebivakkeerd en sinds kort woon je weer hier. Waarom ben je weer teruggegaan?
Harry: Well Bastiaan, er speelden meerdere factoren mee. Mijn vrouw kreeg heimwee, mijn schrijverschap zat op slot en tot overmaat van ramp raakte mijn filmproducer ook nog faïlliet. Gelukkig vond ik hier een nieuwe uitdaging met de bouw en uitvoering van mijn Grote Toren project.
Bastiaan: Je bouwt veel de hoogte in!?
Harry: Ja, ik ben een geboren idealist die daadwerkelijk luchtkastelen bouwt. De Grote Toren is daar één voorbeeld van, maar eigenlijk geldt voor alles wat ik doe dat ik het onmogelijke wens te bereiken. En dat gaat me waarachtig lukken.
Bastiaan: Aha, en deze Grote Toren zien we ook weer terug in je nieuwste en meest spraakmakende film tot nu toe:
Harry en Bastiaan: Steunpunt Levende Doden
Bastiaan: Harry, misschien wat een vreemde vraag, in hoeverre vertoont deze film raakvlakken met je jeugd?
Harry: Ik was een ernstig kind. Op jonge leeftijd boeide de dood me al. Met mijn vriendjes bedachten we allerlei rituelen om het gevaar te bestrijden. Dat gevaar stond eigenlijk model voor doodgaan en opstanding. Dood was niet iets permanents, maar een tijdelijk fenomeen. Als kind koesterde ik de wens onsterfelijk te zijn en het tijdelijke leven in te wisselen voor een eeuwig durende toestand van zijn. (geschrapt:) Ik wilde en wil nog steeds reizen van planeet tot planeet, van zonnestelsel tot zonnestelsel en alle uithoeken van het universum in mij opnemen. Ik hoop dan ook nog voor mijn 900-ste verjaardag een ruimtestation te kunnen bouwen op een van de grotere planeten van ons zonnestelsel. De maquette is al klaar
Bastiaan: Eh ja, dit is een hoffelijk streven, maar ik wou dit onderwerp even afronden. Laten we eens wat beelden bekijken van de film.
Loading...
3:22
Steunpunt levende doden (5/27)by djKeu218 views
Link to this comment:
Video Responses