Liefde kan op vele manieren eindigen, in een brief, met een kus of met de Tango. Maar of de liefde eindigt of niet, het begint altijd met een ontmoeting. Dit is waar het bankje van Edwin Spier over gaat. De vraag 'waarom zitten mensen altijd zo ver van elkaar af' schuilt achter het ontwerp ervan, en wie erop plaatsneemt gaat deze vraag aan.
'Non, je ne regrette rien' is onderdeel van Paradiso's kunstproject Liefde in de Stad. Liefde in de Stad nodigt kunstenaars uit om liefdesbevorderende kunstwerken te realiseren in de openbare ruimte. Liefde in de Stad doet zo onorthodox onderzoek naar de manier waarop wij ons in de stad bewegen, naar wat ons raakt, bindt of juist afstoot.
Link to this comment:
All Comments (0)